Parmak Ucunda Geçen Hayat ve 3 Çocuk

Ersin ERCAN- Gürkay GÜNDOĞANZONGULDAK, (DHA) - ZONGULDAK'ta, ayakları eğri dünyaya gelen ve geçirdiği ameliyatın ardından topuklarının üzerine basamayan 40 yaşındaki Kader Çetin, 7 yıl önce eşinin evi terk etmesi üzerine 3 çocuğuyla ortada kaldı. Hayatı ayak parmaklarının üzerinde geçen Kader Çetin, yakınlarının ve komşularının yardımlarıyla 3 çocuğunu okutmaya çalışıyor.

İki ayağı da eğri doğan Kader Çetin, çocukluğunda geçirdiği ameliyatın ardından topuklarının üzerine basamadı. Çocukluğundan bu yana hayatı ayak parmaklarının üzerinde geçen ve sürekli topuklu ayakkabı giymek zorunda kalan Kader Çetin, 1995'te evlendiği Muhammet Cengiz Çetin'in, bir restoranda aşçı olarak çalışırken 2005'te evi terk etmesi üzerine, 3 çocuğuyla yalnız kaldı. Parmak uçlarında yürüdüğü için uzun süre ayakta duramadığını, bu yüzden bir işte çalışamadığını söyleyen Kader Çetin, çocukları 16 yaşındaki Berkay, 12 yaşındaki Çilem Nur ve 9 yaşındaki Beste Çetin'i, eş, dost ve akrabalarının yardımlarıyla okutmaya çalışıyor.

'BOŞANMAK İÇİN AVUKAT TUTAMADIM'

Ablasına ait 2 odalı bir evde oturan, çocukları için 3 ayda bir aldığı 150 liralık eğitim ücretiyle de elektrik ve su faturalarını ödediğini anlatan Kader Çetin, Eşim, çalıştığı restoran Ramazan nedeniyle 1 ay tatile girince, 'çalışmaya gidiyorum' diyerek evden çıktı. Sonra bir daha geri dönmedi. Bir kaç yıl haber alamadık. Polise kayıp başvurusunda bulundum. Sonra başka bir kadınla Ankara'da yaşadığını öğrendim. Boşanmak için avukat bile tutamadım. Sadece savcılığa başvurup nafaka talebinde bulundum. Hakim, 450 lira nafaka ödemesine hükmetti. Ancak bu parayı da ödemiyor. Orada kadınla ev tutmuşlar. 7 yıldır ne beni, ne de çocuklarını görmeye gelmedi dedi.

'BİRİSİ ELİME PARA SIKIŞTIRDIĞINDA UTANIYORUM'

Engelli maaşına başvurmak istediğini, ancak yürüyebildiği için gerekli olan doktor raporunun kendisine verilmediğini belirten Kader Çetin, Ben yürüyebiliyorum ama sadece topuklu ayakkabılarla. Onları da uzun süre giyemiyorum. Çünkü parmaklarım ve ayaklarım şişiyor. Bu yüzden bir işte de çalışamıyorum. Komşuların yardımlarıyla çocuklarımı okutmaya çalışıyorum. Devletimden bana yardım etmesini istiyorum. Maaş bağlanmasını istiyorum. Çocuklarımı, kimsenin eline bakmadan okutabileyim istiyorum. Çünkü birisi yardım ederken, elime para verdiği zaman utanıyorum. Benden küçük olanlar bile benim elime para sıkıştırıyorlar. Gizli gizli verdikleri zaman bile utanıyorum. Ben bunu yaşamak istemiyorum. Kendi maaşımın olmasını istiyorum. Hiç kimseye boyun bükmeden harcamalarımı kendim yapmak istiyorum diye konuştu.

(Tür: Yurt)