Çetin Ailesinin Yürekleri Dağlayan Yaşam Hikayesi

Sakarya'nın Söğütlü ilçesine bağlı Karateke köyünde yaşayan Çetin ailesinin dramı yürekleri dağlıyor. 1997 yılında kız çocuklarını trafik kazasında kaybeden ailenin yaşantısı o günden sonra değişti.

Tek katlı evlerinde yaşama tutunmaya çalışan Recep ve Havva Çetin çifti, 1997 yılının Mart ayında 12 yaşındaki kız çocuklarını trafik kazasında kaybetti. Anne Havva Çetin evlat acısına dayanamayıp şeker hastalığına yakalandı. Aile, evlat acılarını dindirmek için Uğur isminde bir çocuğu 4 aylıkken evlatlık edindi. Havva Çetin, şu an 5 yaşında olan Uğur'la hayata bağlanırken, bu sefer de evlatlık edinilen çocuk rahatsızlanarak hastaneye kaldırıldı. Fıtık ameliyatı olan Uğur'un acısı anne Havva Çetin'i

tekrar yatağa düşürdü. İkinci defa evlat acısı yaşamak istemeyen Havva Çetin, yüz felci geçirdi. Sol tarafından felç geçiren Çetin yatağa bağlı şekilde yaşıyor. İki odalı evlerinde çaresizlik içinde yaşam mücadelesi veren aile, komşularının yardımıyla geçiniyor. 12 yaşındaki çocuğunu trafik kazasında kaybeden, eşi felç geçiren ve evlatlık edindikleri çocuğun da rahatsızlanmasıyla büyük acı yaşayan işsiz baba Recep Çetin de, yaşadıklarını gözyaşları içinde anlatı.

Eşinin gözü önünde felç geçirmesinin kendisini yıktığını ifade eden Recep Çetin, 12 yaşında çocuklarını trafik kazasında kaybettiklerini belirterek "Ondan sonra eşim çok üzüldü ve şeker hastalığına yakalandı. Evlatlık edindiğimiz Uğur bizi tekrar hayata bağlamıştı. Ancak, Uğur da hasta olunca eşim bu acıya dayanamadı. Ben çalışmıyorum ve komşularımızın sayesinde geçiniyoruz. Eşimi tedavi için sürekli İstanbul'a götürmem gerekiyor. Yardımsever insanların bizlere sahip çıkmasını istiyorum" dedi.

Hayat arkadaşının devamlı ağlamasına dayanamadığını ifade eden Recep Çetin, sözlerini şöyle tamamladı: "Evlatlık edindiğimiz Uğur bizi tekrar hayata bağlamıştı. Onun rahatsızlanması bizleri tekrar yıktı. Eşim yatalak olunca çaresizlik içinde beklemeye başladık. Tedavi masraflarını karşılayamıyorum. Uğur'un anne ve babası yaşıyor. Ancak, kendisi onları bilmiyor. Allah affetsin ama bu çocuğu evlatlık edinerek günahına girdik. O'nu çok seviyoruz ama ihtiyaçlarını gidermekte zorlanıyoruz."

(BV-AK-HO-Y)