Selahaddin Çekmegil - Empati

Bakkalın gül yağını, döküverdi papağan. Dayak yedi o yüzden, başı kel oldu bir an. Kellik bir yana dursun, konuşamaz oldu kuş. Düşünceye daldı hep, papağan oldu baykuş. Bakkal üzüldü lakin, tek laf yok papağandan...