Duygusal Şiddetin Mağdurları Çoğunlukla Kadınlar ve Çocuklar

Aile içi şiddetin; çeşitli kültür, sınıf, eğitim, gelir düzeyi, etnik köken ve yaş sınırlarının ötesinde, tüm ülkelerde saptanan bir olgu olduğunu ifade eden Psikiyatr Uzmanı Yrd. Doç. Dr. Hatice Harmancı, mağdurların çoğu zaman kadınlar ve çocuklar olduğunu söyledi.

Eşlerin birbirine uyguladığı duygusal şiddet ve doğurduğu sonuçlar hakkında şu bilgileri verdi:

Kişilerde fiziksel yaralanma,

Ekonomik ya da diğer kaynakların kısıtlanması,

Aşağılanma ve kişinin yıpranması ile gözlenebilen ve hayattan zevk alamama,

Ağrı, bitkinlik, sosyal içe çekilme, depresyon, korku ve özgüven eksikliği,

Dikkat ve üretkenlikte azalma ile sonuçlanabilen psikolojik, fiziksel, cinsel, ekonomik ve duygusal istismarı içeren geniş bir çerçevede incelenmektedir.

EBEVEYN – ÇOCUK İLİŞKİSİNE YENİDEN BAKILMAL ı

Kadın haklarının ağır derecede ihlal edilmesi konusu ile başarılı bir şekilde mücadele edilmesi için, aile içi şiddetin toplum tarafından reddedilmesi ve profesyoneller arasında bu duruma karşı tutumların kesin bir dille sergilenmesi gerektiğini belirten Yrd. Doç. Dr. Hatice Harmancı, "Şiddet ve kültürel faktörlerin etkisi ile kadınların şiddete verdikleri tepkiler ve ebeveynlik rollerini nasıl etkilediğinin daha iyi anlaşılmasını sağlamak için, daha önce kötü muamelede bulunan ebeveynler ve çocuklarıyla olan ilişkileri hakkında yapılan çalışmaların ayrıntılı irdelenmesi gerekmektedir" dedi.

ŞİDDETİN OLUŞUMUNU BUNLAR ETKİLİYOR

Aile için şiddetin ortaya çıkmasına zemin hazırlayan etkenler hakkında da bilgi veren Yrd. Doç. Dr. Hatice Harmancı, faktörleri şöyle sıraladı:

SOSYOEKONOMİK EŞİTSİZLİK VEYA İSTİKRARSIZLIK

Çocukların fiziksel olarak cezalandırılmasını ve şiddeti teşvik ettiren sosyal ve kültürel etkenler

Ebeveyn çocuk ilişkisinde çocuğun değersizleştirilmesi

Aşırı alkol kullanımı ya da alkole ulaşılmasının kolaylaştırılması

Uyuşturucu madde kullanımı

İstenmeyen gebelik

Ebeveyn ve çocuk arasındaki bağın zayıflığı

Geniş aile

İşsizlik

Eş ile çatışma ve şiddet yaşama

Yeterli aile desteğinin olmaması

Fiziksel ya da ruhsal hastalığın varlığı

Çocuk yetiştirme becerilerinde yetersizlik

Şuça katılım

Katı düşünme, empati azlığı

Gerçekçi olmayan beklentilerin varlığı

Genç yaş

Özürlülük (engellilik)

Yetişkin aile üyeleri tarafından problemli olarak algılanan kişilik ve mizaç özelliklerinin varlığı