Savaşsa Çocukluğumuzun Yarısı, Yarası

Barış hep çocukların gözündedir.

"Duvar'ın arkası, öteki taraftan insanların eviydi.

Hemen yanı başımızda yaşamalarına rağmen, sanki orada yok gibiydiler! Ama yine de orada olduklarını bilirdiniz; çünkü Duvar, kontrol noktaları ve etraftaki askerler sürekli onları hatırlatırdı…
Onlardan çok uzakta değildim. Ama ben bambaşka bir dünyadaydım.

Karşı taraf demek ne demekti?
O çocuklar, benden niye bu kadar nefret ediyorlardı?
Karşı tarafta olmak…
Doğruca bana yönelmiş bir nefret… Benden sadece ben olduğum için, Duvar'ın diğer tarafından geldiğim için nefret ediyorlardı…

Sınır herkes için farklı bir anlam taşıyabilir miydi?
Sınırdaki askerler beni görür, korurlardı! Oysa karşıdaki çocuklar için sınır dikenli tellerden başka bir şey değildi…
Sahi ordu babamı niye korumamıştı?
Babam orduda görevde olduğu için ölmemiş miydi?
Karşısına çıkacak düşmanlardan onu koruması için göreve gitmeden önce hep dua ederdi. Ama dua babamı düşmanlardan korumadı… Beş yıl önce vedalaştı, evden dışarı çıktı ve bir daha dönmedi. O, savaşmak istemiyordu ama mecburdu ve onu öldürdüler.

Ve şimdi ben Duvar'ın karşı tarafında yapayalnızdım, yardım edecek kimsem yoktu…"

Duvar, Editura etiketiyle tüm kitapçılarda!