Mourinho Farkı

Derbide gülen yok

Portekizli teknik adam, hiç kaybetmediği Arsene Wenger karşısında geleneği sürdürdü. Sezonun beklentilerin dışında ilerlediği Premier Lig'de, haftaya lider giren Arsenal bir kritik maçta daha istediği sonucu alamazken, koltuğunu da Liverpool'a kaptırdı. Jose Mourinho karşısında galibiyeti bulunmayan Arsene Wenger bir kez daha Portekizli teknik adamın takımına karşı çözüm üretemedi. Şampiyonluk hayalleri kurdukları bir sezonda direk rakiplerine karşı sergiledikleri görüntü, yeterli kaliteye sahip olmadıklarının bir kanıtı gibi.

Arsenal'in oyun kimliğinin belli oluşu, hücum aksiyonlarının çoğu izleyen tarafından ezbere bilinmesi özellikle bu tip büyük maçlarda rakibin elini kuvvetlendiriyor. Bu durum Mourinho'nun büyük maçlara takımını hazırlama becerisi ile bir araya geldiğinde Chelsea'nin maçın tamamına yakınında rakibini etkisiz hale getirmesi pek de şaşırtıcı değil. İki takım arasında oynanan Lig Kupası maçındakine benzer bir şekilde kanatları iyi kapatan, orta sahada fiziksel üstünlüğü sağlayan Chelsea, Arsenal'in temposunu düşürdü, rakibini sık sık yana ve geriye paslarla oynamaya zorladı. Maviler kendi ceza sahasının önünde kurduğu savunma hattı ile Hazard ve Willian'ın da geriye yaklaşarak beşlediği orta saha bloğunu birbirine çok yakın tuttu, Arsenal orta saha oyuncularının yaptığı ceza sahası koşularının hepsine cevap verdi ve çoğunlukla bu koşuların yapıldığı kanalların pas bağlantılarını kesmeyi başardı. Bu görüntünün ortaya oldukça sıkıcı bir maç çıkardığını söyleyebiliriz.

İlk yarı boyunca düşük tempodan yararlanan taraf konuk ekip oldu. Kazandıkları topları Willian-Torres-Hazard üçlüsüne ulaştırarak orta sahayı hızlı geçen Chelsea, sık sık dengesiz yakaladığı Arsenal savunmasına problemler yaşatmayı başardı. Maçın büyük bölümündeki tek net gol pozisyonunu da Lampard ile buldular ancak direk gole izin vermedi. Arsenal'in doğru pasa kadar topu çevirmesi, cevap alamadıkları orta saha koşularından vazgeçerek oyunu kenarlara açma denemeleri çoğunlukla sonuçsuz kaldı. Maçın Lampard'ın direkten dönen şutundan sonraki en önemli kırılma anı ise, hakem Mike Dean'in Obi Mikel'in kırmızı kartını atlamasıydı.

Maçın Chelsea'nin istediği gibi gitmesi sonrası tempoyu, tabelayı ve sahadaki görüntüyü değiştirecek takım Arsenal'di. Ancak Wenger'in risk almadığını ve Chelsea kontrataklarına alınan önlemler dışında bir değişiklik yapmayı düşünmediğini söylemekte fayda var. Bu durum Fransız teknik adamın maçı kazanmak kadar kaybetmemenin de hesabını yaptığını gösteriyor. İkinci devrenin yarım saatlik kısmının ilk yarıdan tek farkı, Chelsea'nin hızlı hücumlarının sayısındaki azalmaydı. Arsenal'in aldığı önlemler işe yaradı ama hücum tarafında yapmadıkları hamlelerin izleyenler açısından maçın seyir zevkini çok aşağılara çektiğini söylemek sanırım yanlış olmaz.

Sağanak yağmurun oyuncuların fizik kalitelerinde düşüşe neden olması, son 15 dakikada geri dönüşleri zorlaştırdı. Bu bölümde Arsenal, Giroud üzerinden kopya hücumlarından ikisini gerçekleştirmesine ve çok net iki gol pozisyonu bulmasına karşın sonuca gitmeyi başaramadı.

Mourinho da gol atmaktan vazgeçerek savunmasını biraz daha yükseltti, ön tarafta Oscar ve Schürrle dışında kimseyi bırakmadı. Değişikliklerin Arsenal baskısına yardımcı olduğu kesin, fakat ev sahibi ekip aradığı golü bulmayı başaramadı.

Tahmin edildiği gibi Premier Lig'de Aralık ayında farkla kapandı ve kartlar yeniden dağıtılıyor. Arsenal'de oyuncuların performanslarında düşüş yaşanıyor ve dar kadroları onları bir kez daha zorluyor. Ocak ayına kadar bu noktada gelmeleri onlar için büyük avantaj ancak ilk yedi sıradaki takımlar karşısında yalnızca Tottenham ve Liverpool'u mağlup edebilmiş olmaları, geleceğe dair sıkıntıları işaret ediyor. Chelsea ise beklenenin uzağında olmasına karşın ligin sürprizleri iki Liverpool takımının da yardımı ile yarışmanın içinde kalmayı başardı. Mourinho, istediği puanı alarak zirveyi takibini sürdürdü. Sanırım Liverpool'u da mağlup etmeyi başarabilirlerse, Portekizli teknik adamın hesapları çarşıya uyacak.