Lösemi Hastası Cemile'nin Yaşam Savaşı
Uşak'ta, Lösemi Hastası Olan İlköğretim Okulu Öğrencisi Cemile Kardeş (10), Öğretmenlerinin Gösterdiği Fedakarlık Sayesinde Yaşama Sevincini Kaybetmiyor. Evden Çıkamadığı İçin Öğretmenleri Gönüllü Olarak Altı Aydır Sınıf Haline Getirilen Odada Cemile'ye Eğitim Veriyor. Haftada Üç Gün Ders Veren Öğretmenler Cemile'yi Hem Hayata Bağlıyor Hem de Hastalığı Yenmesi İçin Destek Veriyorlar.
Uşak'ta, lösemi hastası olan ilköğretim okulu öğrencisi Cemile Kardeş (10), öğretmenlerinin gösterdiği fedakarlık sayesinde yaşama sevincini kaybetmiyor. Evden çıkamadığı için öğretmenleri gönüllü olarak altı aydır sınıf haline getirilen odada Cemile'ye eğitim veriyor. Haftada üç gün ders veren öğretmenler Cemile'yi hem hayata bağlıyor hem de hastalığı yenmesi için destek veriyorlar.
Mehmet Sesli İlköğretim Okulu 4/C Sınıfı Öğrencisi lösemi hastası Cemile Kardeş, hastalığı nedeniyle iki yıldır okula gidemediği için eğitimine ara vermek zorunda kaldı. Bu yıl 5. sınıfta olması gereken talihsiz kız, bir yıl okula devam edemediği için 4. sınıf derslerini görüyor. İki yıl önce ortaya çıkan lösemi hastalığı nedeniyle eğitimine ara vermek zorunda kalan Cemile için Uşak Milli Eğitim Müdürü Recep Düzgün'ün talimatıyla öğretmenleri harekete geçti. Hastalığı nedeniyle okulda öğrenimine devam etmesi mümkün olmayan Cemile'nin evinde bir sınıf oluşturuldu. Gönüllü öğretmenler Filiz Dıbız, Cemile Özlem Şentürk ve Nuran Geçici haftada üç gün eve gelerek Cemile'ye ders veriyor.
Cemile'nin hayata tutunması ve yaşama sevincini kaybetmemesi için psikolojik destek sağlayan öğretmen Filiz Dıbız, "Cemile çok zor günler yaşıyor. Bir yandan hastalığı diğer yandan yaşamsal sorunlar. Biz öğretmenleri olarak onun eğitimine devam edebilmesini sağlamak için gönüllü olarak eve gelip ders veriyoruz. Ona sosyal bilimler ve hayat bilgisi derslerini anlatıyorum. Günlük hayattan bir takım öğretileri paylaşıyorum. Onun yaşamı sevmesi, hastalıkla mücadele edebilmesi için çabalıyorum" dedi.
Cemile'nin çok başarılı bir öğrenci olduğunu söyleyen öğretmeni Cemile Özlem Şentürk de, "Resim öğretmeni olmayı çok istiyor. Burada bir sınıf oluşturduk. Sıra, masa, tahta ve çöp sepeti dahi olan bir sınıf oluşturduk. Resim çiziyor, şiir yazıyor. Çok verimli bir öğrenci biz elimizden gelen desteği sağlıyoruz. tek isteğimiz bir an onun sağlığına kavuşması ve arkadaşlarının arasına dönmesi" dedi.
Matematik Öğretmeni Nuran Geçici de Cemile'nin en çok annesini ve arkadaşlarını özlediğini belirtirken şöyle konuştu: "Bize mektuplar yazıyor. Hayal gücü çok geniş. Ancak her şeyin farkında. Bizler ilik naklinin yapılmasını çok istiyoruz. Ancak ilik bulunamadı. Her geçen gün hayatından biraz daha endişe ediyoruz. Ancak hastalığı yenmesi için onun mutlu olmasını sağlamaya çalışıyoruz." BİLGİSAYAR İSTEDİ Milli Eğitim Müdürü Recep Düzgün de Cemile'nin eğitimine devam etmesi için evinde gönüllü öğretmenlerin ders verdiğini söyledi. Cemile'nin dedesi Ali Ruhi Kardeş'in torununun hasta olduğunu söyleyerek milli eğitime geldiğini belirten Düzgün, "Bende memnuniyetle her desteği vereceğimizi söyledim. Cemile hastalığı nedeniyle tek başına eğitim görmesi gerekiyor. Öğrenci topluluğunda bu mümkün değil. Gönüllü öğretmen arkadaşlar birebir belirli günlerde gelerek öğrencimize eğitim veriyor. Onun hayata bağlanmasına vesile oluyorlar öğretmenlerime teşekkür ediyorum. Ancak en önemlisi Cemile'nin sağlığına kavuşması. İlik nakli yapılması tek çare. Cemile bir bilgisayarı olsun çok istiyordu bu gün ona bu sözü verdim. En kısa sürede ona bir bilgisayar alacağım" dedi.
Cemile'nin annesi ve babasının bir süre önce boşandığını söyleyen dedesi Ali Ruhi Kardeş de, "Cemile'nin şu an tedavisi İzmir'deki Behçet Uz Hastanesi'nde devam ediyor. İlik arıyoruz, ilik bulunmazsa ölecek. 15 gün süreyle gidip kan takviyesi yapılıyor. Bu güne kadar bir sonuç alamadık. Doktorlar ölüm için geri sayımın başladığını söylüyor. Maddi imkanlarımız kısıtlı. Kısa sürede torunumun sağlığına kavuşması tek arzum. Zaman çok hızlı geçiyor. Öz annesi Almanya'da yaşıyor. Cemile üç yaşına kadar üvey annesini öz annesi olarak bildi. Ancak daha sonra ailevi sorunlar nedeniyle bizde kalmaya başladı. En çok annesini özlüyor. Öğretmenleri ona burada annelik yapıyor. Hepsine çok teşekkür ediyorum. Umarım sağlığına kavuşur." (KY-YK-HO-Y)