Srebrenitsa Soykırımının 17. Yıl Dönümü

Srebrenitsa soykırımının 17. yıl dönümü anma

törenlerine Bosna-Hersek ve başta Türkiye olmak üzere dünyanın çeşitli

yerlerinden 10 binlerce kişi katılıyor.

Uluslararası Doktorlar Derneği (AID) üyesi olan Trabzonlu bir grup doktor da

Srebrenitsa'da 1995 yılında yaşanan katliamın 17. yıl dönümü anma törenleri için

Potoçari'deki tören alanında bulunuyor.

Grup başkanı Murat Kadir Topçu, Trabzon'dan 17 doktor ve eczacı grubu olarak

soykırımı anma törenlerine katılmak üzere geldiklerini söyledi. Topçu, "Bosna

Hersek'in kültürü ve tarihi hakkında ama her şeyden önce 20 sene önce yaşanılan

vahşet hakkında bilgi edinmek için buradayız" dedi.

Topçu, "Buradaki insanların acılarını paylaşmak istiyoruz. Srebrenitsa'da

yaşananlar akıl almaz bir olay. Bir insanın böyle bir şey yapması, 8 binden fazla

insanı katletmesi inanılmaz. Srebrenitsa'da olanlara tanıklık etmeye geldik" diye

konuştu.

Srebrenitsa'daki Potoçari Anıt Mezarlığı'nda bugüne kadar 5 bin 137 soykırım

kurbanı toprağa verildi. Bugünkü anma törenlerinden sonra bu rakama 520 cenaze

daha eklenecek.

-Tanımadıkları iki dedelerine de veda ediyorlar-

Hüzün ve gözyaşının hakim olduğu soykırımı anma törenlerinde duygulu anlar

yaşanıyor.

Srebrenitsalı çocuklar Selma, Şeyla ve Salan Manciç, bugün hiç görmedikleri,

sadece fotoğraflardan tanıdıkları büyük babaları İdriz ve Mevludin'i son

yolculuğuna uğurluyor. Soykırımın yaşandığı 1995 yılında henüz dünyaya gelmemiş

olan Selma, Şeyla ve Salan, şehit dedelerini sadece fotoğraflardan tanıyor.

Ailenin tek erkek çocuğu olan ve dedelerinin tabutunu taşıyan Salan Manciç,

AA muhabirine, "Onları hiçbir zaman tanıyamadığım için çok üzgünüm. En azından

birisini görebilseydim keşke. Ben henüz çocuğum ama dedelerimin ve daha bir çok

akrabamın sebepsiz yere, sadece Müslüman oldukları için öldürüldüğünü biliyorum.

Dedelerimiz bizim ne kadar iyi öğrenci olduğumuzu görebilseler çok mutlu

olurlardı. Bazen ikisi de aklıma geliyor. Onların yolunda ilerlemek beni mutlu

ediyor" diye konuştu.

Her iki dedesine veda eden Şeyla Manciç de "Bazen okuldaki tüm başarılarımı

görsünler istiyorum. Onları çok özlüyorum. Ben de birisine 'dede' diyebilmek,

onlarla oynayabilmek istiyorum" dedi.

Selma ise özellikle bayramlarda büyük babalarının eksikliğini hissettiğini

ifade ederek, "İki dedemiz de şehit oldu, sadece ninemiz var. Neredeyse elini

öpecek kimsemiz yok. Kimsenin dedeleri ile mezarlıkta tanışmasını istemem"

ifadeleriyle duygularını dile getirdi.

Muhabir: Meral Balota

Yayıncı: Serkan Fidan - SARAYBOSNA