9 Yaşındaki Çocuğun Umut Yolculuğunda Elleri Dondu

Dokuz yaşındaki Semih Hurami dayısı ve ağabeyi ile birlikte Afganistan'daki iç savaştan kaçarak İran'dan kaçak yolllarla Türkiye'ye giriş yaptı. Umut yolculuğunda Hurami'nin elleri dondu. Hurami, Erzurum'daki Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesi Yanıt Tedavi Merkezi'nde bakım altına alındı.

SEMİH'İN ELLERİNİN DONDUĞUNU FARK ETTİLER

Afganistan'dan İran'a buradan da Ağrı üzerinden Türkiye'ye kaçak yollarla giriş yapan bir grup Afganlı mülteci Ağrı-Erzurum yolu üzerinde bir lokantaya girerek yemek molası verdi. Lokantadaki Türk müşteriler Semih'in ellerinin donduğunu farkedince ağabeyi 17 yaşındaki Beşir'i de yanlarına alarak Erzurum'a getirdi.

HASTANAYE KALDIRILDI

Semih, Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanede tedavi altına alınırken ağabeyi de Aşkale İlçesi'ndeki Kabul Barınma ve Geri Gönderme Merkezi'ne yerleştirildi.

DONMAYA BAĞLI YANIKLAR OLUŞTU

Ellerinde donmaya bağlı yanıklar oluşan ve şimdi durumu iyi olan Anfganlı Semih Hurami hastanede başından geçenleri şöyle anlattı:

"BEN VE KARDEŞLERİM AFGANİSTAN'DA KALDIK"

"Annem Raşide ve babam Cemil bir yıl önce iki kardeşimi de alarak Danimarka'ya gitti. Ben ve iki kardeşim Afganistan'da kaldık. Dayım Sebur beni ve ağabeyimi alarak annemlerin yanınan götürmek istedi. Uzun bir yolculuk sonrası Türkiye'ye geldik. Bir lokantada yemek yerken ellerime görenler inamadı. Bizim bu yolculuğu bu şekilde devam edemeyeceğimizi söyledi. Sonra abimle beni kafilenin içinden alıp Erzurum'daki hastaneye getirdiler.

"BİR KARDEŞİM AFGANİSTAN'DA KALDI"

Daha sonra dayımın İstanbul'a gittiği haberini aldım. Bir kardeşim ise Afganistan'da kaldı."

ABLALIK YAPIYOR

Olayı duyar duymaz hastaneye gelen Erzurum Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Fars Dili ve Edebiyatı Bölümü 2'inci sınıf öğrencisi Afgan, 20 yaşındaki Hadis Şivan, Semih'in refakatçiliğini üstlendi. Semih'in tüm ihtiyaçlarını karşılayan ve ona ablalık yapan Hadis Şivan şunları söyledi:

"ONU BENDEN İYİ ANLAYAN OLAMAZ"

"Semih'in yaşadıklarını biz de 2011 yılında yaşadık ve ülkemizden kaçarak İran'a yerleştik. Onu benden iyi anlayan olamaz. Başına gelenleri duyunca hemen hastaneye geldim ve kendisine refakatçilik etmeye başladım.

"KENDİ ÜLKESİNDEN BİRİNİ GÖRÜNCE TÜM KORKULARI GİTTİ"

Kendi ülkesinden birini görünce tüm korkuları sona erdi. Artık yüzü gülüyor. Umarım yakında iyileşecek ve sevdiklerinin yanında olacak.

"TABURCU OLANA KADAR YANINDA OLACAĞIM"

Ona bir kardeşim gibi bakıyorum. Hastaneden taburcu olana kadar yanında olacağım.

"İÇ SAVAŞTAN EN ÇOK ÇOCUKLAR ETKİLENİYOR"

İkimiz de Afganistan'ın Mezarı Şerif kentinden. Ülkemizdeki iç savaştan en çok çocuklar etkileniyor. Artık bizlerde insanca yaşamak istiyoruz. Çocuklar ölmesin istiyoruz. Semih gibi binlerce çocuk var. Bende ülkem için birşeyler yapabilmek için Erzurum'a gelip okumaya başadım. Afganistan'da yaşam yok artık."