Tarım Emekçileri İçin Araştırma Önergesi

Ata, tarım işçiliğinin çocuklar üzerindeki etkisi hakkında meclisin geniş bir araştırma yapmasını istedi. Ata, araştırma önergesinde şu ifadelere yer verdi. "Çocuk işçiliği Türkiye'deki en ciddi toplumsal sorunlardan birini teşkil etmektedir. Mevsimlik ve gezici tarım işlerinde çalışan çocuklar ise yaşam koşulları, çevre ile ilişkiler, eğitim ve sağlık sorunları açısından en dezavantajlı gruplar arasında yer almaktadır. Türkiye'nin de 1999'da imzalamış olduğu Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO)'nün İstihdama Kabulde Asgari Yaşa İlişkin 138 Sayılı Sözleşmesi'nin ilk iki maddesi, taraf devletlere 15 yaşın altındaki çocuk işçiliğinin etkin biçimde önüne geçme yükümlülüğü vermektedir. Oysa resmi kurumların ve emek örgütlerinin yapmış olduğu araştırmalar 15 yaş altındaki pek çok çocuğun oldukça ağır koşullar altında çalıştığını ve bu sorunun gittikçe büyümekte olduğunu ortaya koymuştur. TÜİK'in yapmış olduğu 2006 yılı Çocuk İşgücü Araştırması'na göre Türkiye'de çalışan çocukların % 40,9'u tarım, % 59,1'i tarım dışı sektörde faaliyet gösterirken, çocuklar arasında ücretsiz çalışanların %79,5'i tarımdadır. Mevsimlik tarım işçiliği, güvencesiz çalışma koşulları ve ucuz emek sağlayan bir alan olması bakımından yetişkinler üzerinde de en olumsuz etkilere sebep olan iş kollarından biridir. Sömürünün en yüksek boyutlarda yaşandığı, işçilerin barınma, yiyecek ve seyahat koşullarının insanlık onuruna yakışmayan düzeylerde olduğu bu sektörde çalışmak zorunda kalan çocuklar için durum daha da vahimdir. Vatandaşlarına iş güvencesi sağlamak; eğitim, sağlık, barınma gibi sorunsuz hizmetlere erişimlerini garanti altına almakla yükümlü olan devlet, sayıları 350.000-400.000 arasında değişen mevsimlik tarım işçisi çocukların yaşadığı sosyo-kültürel ve psikolojik mağduriyetlerin tazmininden ve bu sorunun temelden çözülmesinden sorumludur. Kalkınma Atölyesi'nin hazırladığı "Mevsimlik Tarım Göçünden Etkilenen 6-14 yaş Grubu Çocuklar için Temel Araştırma" fındık, şeker pancarı, pamuk hasadı ve örtü altı alçak tünel sebze yetiştiriciliği alanında çalışan çocuklar ile ilgili veriler sunmaktadır. Araştırmaya katılan 354 çocuğun % 13.5'inin günlük faaliyetlerini etkileyecek düzeyde engelli olduğu, yüzde 52.2'sinin nezle, % 59.9'unun baş ağrısı, %48.7'sinin bel ağrısı yaşadığı tespit edilmiştir. Araştırmada açığa çıkan başka bir önemli bulgu da mevsimlik tarım göçünde çalışan çocukların günde ortalama 10.10 saat çalışıyor olmasıdır. Ayrıca bu çocukların % 94'ünün 2010-2011 eğitim-öğretim yılında okula düzenli devam etmemiştir. Bu çocukların tamamına yakını okula düzenli devam edememe nedeni olarak "mevsimlik tarım göçü"nü göstermektedir. Tüm bu istatistikler yoksulluk ve güvenceden yoksunluğun bir sonucu olarak ortaya çıkmış olan mevsimlik tarım işçiliğinin çocukların sağlık ve eğitim haklarının ciddi oranda ihlaline sebep olduğunu göstermektedir. Çocuk işçiliği çağımızda yalnızca Türkiye'de değil, gelişmekte olan ülkelerin tamamına yakınında ciddi bir sorun alanı haline gelmiştir. Milyonlarca çocuk; fiziksel, zihinsel, eğitsel, sosyal, duygusal ve kültürel gelişimlerine zarar veren ve ulusal yasalarla veya yasadışı yollarla uluslararası normlara uygun olmayan koşullarda çalışmaktadır. Tarımda çocuklara yönelik başlıca tehlikeler; güneşin altında veya soğuk rüzgârlı havalarda saatlerce çalışmak, yetersiz ve güvenli olmayan alet ve makineler, çalışılan tarladan gelen toz, aşırı sıcaklık değerlerine ve tehlikeli kimyasallara maruz kalma, kişisel koruyucu donanım olmaksızın çalışma, ağır yükler, tehlikeli hayvanlar, zehirli böcekler, yılanlar ve benzeridir. Türkiye açısından da çocuk işçiliğinin en sıkıntılı boyutlarından biri olan mevsimlik tarım işçiliğine dair gerekli önlemleri almak evrensel bir sorumluluk gereğidir. Bu açıdan, mevsimlik tarım işçiliği yapan çocukların yaşadığı mağduriyet ve hak ihlallerinin tespiti ve sorunun köklü bir çözüme kavuşturulması için gerekli önlemlerin araştırılması amacıyla bir Meclis Araştırması açılması elzemdir" dedi.