11 Yaşındaki Çocuğun Yalvarışını Anlattı

Utoya adasındaki katliamdan kurtulanların anlattıkları tüyler ürpertiyor. Katliam sırasında yaralanan ancak hastanede gördüğü tedavi sonrası kurtulan Adrian Pracon, yaşadıklarını şöyle anlattıöyaralanmak acı veriyor ama arkadaşlarımı kaybetmek daha da acı veriyor. Ben yaralandıktan sonra cesetlerin arasında ölü numarası yaptım. Ama konuşmaları duyuyordum. 11 yaşındaki bir oğlan çocuğu, katile öbana ateş etme. Ateş attiğin yeter. Babamı da öldürdün. Ben ölmek için daha çok küçüğüm. Yeter artık diyerek yalvarıyordu. Katil, küçük çocuğa sempati duymuş yada acımış olmalı ki yanından ayrıldı. Ben daha sonra denize atladım. Üzerimdeki giysiler ve ayakkabılar ağır olduğu için zor yüzüyordum tekrar adaya doğru yüzmeye başladığımda katil ormanlık alandan çıkmış denizde yüzenlere ateş ediyordu. O ateş ettikçe, denizden kırmızı kan fışkırıyordu. Bana doğru nişan aldığında ben de ateş etme diye bağırdım. Uzun süre bana baktı zaman harcamak istemediği için mi bilmem geri döndüödedi.

Yaralılardan 16 yaşındaki İngvild Stensrud da hastane odasında olayı anlatırken öben başkalarıyla birlikte ana binaya saklandım. Kurşun sesleri yaklaştıkça sıranın bana da geldiğini düşündüm. Katil ateş ederken şarkı söylüyordu. Kapıdan ateş ettiğinde bir erkek öldü. Biz 10 kişi kadardık. Sonra bize ateş etmeye başladı. Ben bacağımdan yaralandım hemen yere düşüp öldü numarası yaptım. O arada silahı yeni mermiler taktığını duydum. O an benim hayatımın en kötü anıydı. Kimse kıpırdamayıncaya kadar ateş etti ve gitti. Bir süre sonra ayağa kaltığımda kan gölüne dönmüş cesetlerin içinde olduğumu gördüm. Bulunduğum yerden kurtarıldığım zaman adada tek yaşayanın ben olduğumu sandımödedi.