Ayça Köseoğulları'ndan ''Renksiz Yük''

MARS Contemporary İstanbul, 22-25 Kasım 2012

LKB 620

Ardışık (sequential) bir dilin mütemadiyen kullanımı ve çalışma sekanslarının obsesif kararlılığı, çizimlerin gerçek bir ihtiyaçtan kaynaklandığına bizi inandırır. Köseoğulları, evreni kendi bakış açısından tanımlamaya çalışırken, hayali bir kozmogoni yaratır. Sanatçının desenlerindeki boşluk, daha doğrusu, sayfanın sınırları ile sanatçının sayfa üzerine koyduğu işaretler arasındaki yer, üretim potansiyelinin özgürleştirildiği alandır. Köseoğulları desenlerinde ön ile arka fon, resmedilen ve resmedilmeyen arasındaki gerginliği açığa çıkararak izleyiciye, bu mecrayı sanatçının elinin şekillendirdiğini hatırlatmış olur. Köseoğulları bir seri işaret ya da sembol üretmekten ziyade, -ki bu desenler kesinlikle böyle de okunabilir- desenlerle eleştirel bir ilişki kurmakla ilgilenmektedir; takıntılı, algısal ve keskin bir ilişki... Erken dönemlerinde yapmış olduğu manzara desenleri, yıllar içinde zihinsel bir 'kartografi'ye (mapping) dönüşerek, gelişme göstermiş ve bugünkü halini almıştır. Sanatçı, kendisi, işleri ve izleyiciler arasında şiirsel bir temas noktası yaratırken, izleyiciyi içgüdüsel bir zaman ve mekan düzlemine taşır.