Diyanet'e Göre Şehit

Şehit: Sözlükte "bilen, gören, hazır olan, haber veren, muttali (öğrenmiş, haber almış, bilgi edinmiş) ve tanık olan" demektir. Şehit, şehit kelimesinin mübalağasıdır. Şehit kelimesinin çoğulu şühedá ve eşhaddır. Bu kelimeler, aynı zamanda şahit kelimesinin de çoğuludur. Kuran’da şehit kelimesi, 35 defa, şühedá kelimesi ise 20 defa geçmiştir. Bu kavram, Allah’ın, Peygamberin, meleklerin ve insanların sıfatı olarak kullanılmıştır. Şehit üç kısımdır:

Hakiki Şehit İslám’ın yücelmesi (İlá-i kelimetullah)

vatan müdafası için savaşırken ölen Müslümanlar. Bu kimseler, yıkanmaz, kefenlenmez, namazları kılınıp kanlı elbiseleri ile defnedilir. Uhud, Bedir ve Çanakkale şehitleri gibi.

Hükmi Şehit Hakiki şehidin şartlarından birini taşımaması sebebiyle yıkanıp kefenlenen ve ahiret itibariyle şehit olanlardır. Savaşta yaralandıktan sonra yiyip içen, uyuyan, tedavi gören, başka bir yere nakledilen ve daha sonra ölen kimseler; deprem yangın, sel felaketi, afet ve benzeri musibetlere maruz kalarak ölen, mide ağrısından ölen, doğum sırasında ölen, suda boğularak ölen, kolera, veba ve veremden ölen, göçük altında kalarak ölen, ilim yolunda ölen Müslümanlar da hükmen şehittirler.

Dünya hükümleri bakımından şehit Müslümanların yanında savaşırken ölen münafıklardır. Bunlar da yıkanıp kefenlenmeden cenaze namazları kılınır, kanlı elbiseleri ile defnedilir. Ancak imanları bulunmadığı için ahirette şehitlik sevabı alamazlar. Şehitlik, Müslümanlara özgü bir niteliktir. Müslüman olmayanlar şehit olamazlar.