Or Işığıyla Aydınlanmak

Çok nadir olarak da memnuniyetle karşılaşmamız mümkündür. Buna "memnuniyetsizlik" durumu desek tam yerine oturur mu? Bilemiyorum. Fakat şu bir gerçek toplumumuzda ciddi anlamda bir memnuniyetsizlik, sıkıntı artık gözle görülür bil hal almıştır.

Tabii bu meslek gurupları yada yapılan işin mahiyeti göz önüne alındığında aslında herkesin birbirinin işine de aday olduğunu izlemek sosyal yapımızı dikkatle izleyen mühendisleri nereye götürür oda ayrı bir soru işaretidir.

Toplumları aydınlatan ya da karanlığa sürükleyen bir kesim vardır ki bu hep içinde var olduğumuz vaaz geçemediğimiz ama dışladığımız bir kesimdir. Bunlar yazar, gazeteci ve sanatçılardır.

Gelişmiş toplumlar ve mutlu toplumlarında altında yatan işte bu kesimler her ne zaman ellerin üstünde tutulmuş ve yükseltilmişse toplumda o derece yükselmiştir. Daha düne kadar "beyin göçü" diye manşet atan yada yazanların bugün aramızda olmayışı ülkemizin gerçekten ciddi bir kayıp yaşandığının da maalesef derin izlerini ortaya koymaktadır. Ön yargılı ve suçlayıcı tavırlar içinde yol almaya çalışan yazım ve sanat dünyasıyla da karşı karşıya kalmamıza neden olan faktörler karşımızda durmaktadır.

Sıradan insanları suçlamak her ne kadar kolay ise bir sanatçıyı ya da suçlamakta o kadar doğal bir hal almıştır. Artık cezaevleri, sokakta yaşayan, eserlerini topluma yansıtamayan, devam edelim mi yazar ve sanatçılarla karşı karşıyayız ve sonuç ortadadır.

Bugün toplumun ve siyasetçisine kadar uzanan üslup ve tarzının ne seviyede olduğunu görmemezlikten gelmek mümkün değildir.

Şimdi bu sözleri beğenen yada "doğru" kabul edenlerin bile bir süre sonra bu yazıda yazılanları unutacağı ve hiçbir hareket yapmadan bize saçmalıyor yada abartıyor diyebileceğini düşünerek şunu da söylemek istiyorum. Bir tuğla koymak çok mu zor gelmektedir?

Bizler tüm bu olumsuz ve şartlanmışlıkların ardına gizlenerek yol alacaklardan değiliz. Bizim yapacaklarımız ve yaptıklarımız İnsanlığın ufkuna yeni bir gün ve yeni sayfalar açmaya yöneliktir. "or" ışığıyla aydınlanacak ve gözlerini kırpmadan ışığa yönelecek insanlar elbette ki toplumda her daim vardı ve var olacaktır.

Musa'nın ayakkabılarını eline alarak yürüdüğü bu ateşte belki ayakları yandı onu bilemeyiz. Ama bildiğimiz bir şey var ki ona "gel" emrini verene güvenmişti ve inanmıştı. O güvendiği ve inandığı da onu yarı yolda bırakmamıştı.

Yazar Akademisi Derneği (Yaz Akad-Der) şu kısacık kuruluş aşamasında sıkıntılara sokulmak yada boğulmak istene bilir. Bunu yapanlar ya da bunun peşinde koşanlar hiç düşünmekte midirler geleceklerini kendi elleriyle yok etmektedirler.

Bizler Hiçbir din, ırk, millet, siyasi görüş aramadan herkesi ve kesimi içimize çağırıyoruz ve bu hayalimizi ve idailimizi birlikte başarmak istiyoruz.

Bunu başarmak ve doğruyu bula bilmek güç olacaktır. Ama inanan insanlar için bu zorluklar gerçekten bir eğitim ve öğretimde olmaktadır. Bunu yaşıyor ve öğreniyoruz öğrendiklerimiz bize birçok şey katarken dostlarımızı tanıma şansını da bize vermektedir.

Aydınlık insanların ardından anlatacak sözleri olan toplumların onun ardından konuşacakları degil, hayatta iken onun için ne yaptıkları önemli değil midir?