Çocuk Gelişiminin Önemli Parçası Oyun

Oyunun çocuk gelişiminin en önemli parçalarından biri olduğunu belirten Anadolu Sağlık Merkezi Çocuk, Ergen ve Yetişkin Psikiyatri Uzmanı Dr. Zafer Atasoy, "Oyunlar evden eve kültürel değişiklikler gösterir. İlişki bazlı bu oyunların özellikle faydalı olanı yoktur. Her türlü oyun çocuk için faydalıdır" dedi.

Bir yaşını geçen çocuk dış dünyayla daha yoğun ilişki kurmaya başladığını, iki yaşından itibaren göreceli olarak arttığını, bu durumun çocuğun sosyal yönünün gelişmeye başladığının belirtisi olduğunu söyleyen Atasoy, "1-2 yaş arasındaki çocuk bu tanımlama kapsamında 'paidia' oyunları oynar sıklıkla. Bunlar bir kişiyle, özellikle erişkin ve hatta annenin katıldığı oyunlardır. Oyunu başlatan sıklıkla erişkindir, şarkılı ve hareketli, oyuncakların kah yer aldığı kah olmadığı (böyle zamanlarda da beden

parçaları oyun elemanı olurlar) bu oyun aniden başladığı gibi aniden de sonlanır. Oyun süresi genellikle birkaç dakikayla sınırlıdır. Çocuğun katılmayı bıraktığı zaman oyun sonlanır. Erişkinin başlattığını çocuk sonlandırmış olur. Çocuklar kendi aralarında oyunu yürütemezler. Erişkin oyunun sürmesi için gereklidir" diye konuştu.

Atasoy, "Oyun oynama ve hoş zaman geçirme isteğinin çocuktan değil ebeveynden gelmektedir. Çocuk için sadece hoş zaman geçirme aracı olan oyun, çocuğun sosyalleşmesine yardımcı olur. Oyunlar hoş zaman geçirme aracıdır. İlişkiyi daha sağlıklı ve doyurucu hale getirir. Oyunsuz kalmış çocuk ilişkisiz çocuktur. İlişkisizlik ise sağlıksız bir durumdur. Bu nedenle bulunan her fırsatı oyun zamanı olarak değerlendirmek çok abartılı bir durum değildir. 1-2 yaş grubu çocuk yürümenin gelişmeye başlamasıyla birlikte

bağımsız olma girişimlerinin de başladığı bir döneme girmiştir. Annesine gizli bir bağla bağlı gibidir. Birçok ihtiyacını hala kendi başına sağlayamaz, ancak uzaklaşma çabaları da sergiler. Kendi başına buyruk olma, inatçılık, yeme-içme ve tuvalet gibi öz bakımında önemli değişikliklerin hızlı bir biçimde sergileme temel ve ortak özellikleridir. Diğer tüm özelliklerinde değişikliler sergilese de inatçılık ve tutturuculuk her alana yayılmıştır. Kendi güçlerinin de farkına varıp bunları sınamaya ve göstermeye

başlamıştır. Çiş ve kaka günlük hayatta önceki döneme göre çok daha önemli yer tutmaya başlamıştır. Çevrelerini tanıma girişimlerinde de küçük kaşif olmuşlardır" şeklinde konuştu.

"Sosyalleşmenin ilk adımlarının atılmaya başlandığı bu dönemde benzer özellikler taşıyan yaşıtlar arasında ilişki kurmak nerdeyse mümkün değildir" diyen Atsoy, "Egosantrik (benmerkezcil) özelliklerin belirgin olarak sergilenmesi, paylaşmayı nerdeyse imkansız hale getirir. Paylaşım daha çok büyüklerle gerçekleşir. Büyükler onların egosantrik özelliklerini kolaylıkla ve sorun çıkmadan taşırlar. Paylaşımın oyun olması gerekmez. Büyükle her türlü etkinlik bir arada yürüyebilir" şeklinde bilgi verdi.

(MEA-MŞ-ÖZ-Y)