Sinsi Parkinson'a Nörolojik Rehabilitasyon

Nörolojik hastalıkların en sinsilerinden biri olan Parkinson hastalığında, nörolojik rehabilitasyonun hastalığın ilerlemesinde geciktirici etkisi olduğunu belirten Uzm Nörolojik hastalıkların en sinsilerinden biri olan Parkinson hastalığında, nörolojik rehabilitasyonun hastalığın ilerlemesinde geciktirici etkisi olduğunu belirten Uzm. Dr. Fatma Münevver Şaşmaz, tam ve uygun bir tedavi programının erken uygulanması halinde hastalığın kaçınılmaz sonunun geciktirilebileceğini ifade etti.

Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Uzm. Dr. Fatma Münevver Şaşmaz, parkinson hastalığının yavaş ilerleyen nörodejeneratif bir hastalık olduğunu, hastalığın beyindeki bazı hücre gruplarının zamanla işlevini kaybetmesi sonucu oluştuğunu dile getirdi. Bu işlev kaybının sebep olduğu dopamin salgılanmasının azaldığını belirten Şaşmaz, şu bilgileri verdi:

"Dopamin yetersizliği vücut hareketlerine yanlış yönlendirme veya yönlendirememe yapıyor. Bu durum genellikle 40-75 yaşlarında sıklıkla da 60 yaş üstünde başlar. Erkeklerde kadınlara oranla daha fazla görülür. Hastalık yavaş yavaş ortaya çıktığı için çoğunlukla hasta kendi durumunun farkına varamaz genellikle belirtileri; kasların sertleşmesi nedeniyle gerekli hareketleri yapamama, istirahat halindeyken ellerde titreme. Hareketlerin yavaşlaması ve kişinin öne doğru eğik yürümesi, yürürken kollarını sallamaması. Mimik hareketlerinin azalması, şahsiyet değişimi, yavaş ve monoton konuşma. Depresyon, günlük işlerini yaparken zorlanma. Yazdıklarının okunamaz hale gelmesi, küçük yazmaya ve kısık sesle, donuk konuşmaya başlama."

-"TAM VE UYGUN BİR TEDAVİ PROGRAMI ERKEN UYGULANIRSA HASTALIĞIN KAÇINILMAZ SONU GECİKTİRİLEBİLİR!"-

Parkinson'da fizik tedavi ve rehabilitasyonun amacı noktasında hastanın kısıtlılıkları içerisinde maksimum yeterliliğe ulaşmasının hedeflendiğine dikkat çeken Şaşmaz, "Egzersizlerden amaçlanan ise hareketliliği devam ettirmek, kuvvet, koordinasyon ve dengeyi arttırmaktır. Fizik tedaviye mümkün olduğunca erken dönemde başlanılmalıdır. Böylece anormal hareket paternlerinin yerleşmesi önlenebilir. Fizik tedavi hekim ve deneyimli fizyoterapistlerce yapılmalıdır. Tam ve uygun bir tedavi programı erken uygulanırsa hastalığın kaçınılmaz sonu geciktirilebilir!" dedi.

Şaşmaz, nörolojik rehabilitasyonda yapılan egzersizleri ise şu şekilde sıraladı:

"-Germe ve Eklem Hareket Açıklığı Egzersizleri : Bu egzersizlerin amacı eklem hareketlerinin kısıtlanmasını önleme veya oluşmuş bir kısıtlılığı açmaktır. Germe hareketleri de EHA' ların(Eklem Hareket Açıklığı) artırılması için omuz, dirsek, parmaklar, diz, ayak bileği, boyun, bel, kalça hareketleri yapılır.

Kuvvetlendirme: Amacı EHA'da kazanılmış ilerlemeyi korumak ve kasları kuvvetlendirmek için kullanılır. Çok tekrarlı az dirençli bol molalı yapılır, özellikle kalça ve alt ekstremite kaslarına ağrılık verilir.

Denge-yürüyüş: Denge egzersizleri ve denge kaslarının kuvvetlendirilmesini içerir; kalça çevresi kas kuvvetlendirilmesi, sert ve yumuşak zeminde yürüme, kısa ve uzun adımlarda yürüme, yan yürüme, asker yürüyüşü ve ağırlık aktarma.

Solunum egzersizleri: Hastaların daha durağan olması ve postürün bozulması sebebiyle akciğer kapasitesinin artırılmasına yönelik egzersizlerdir.

Postür egzersizleri: Öne eğik yürüyüşü, boyun ve sırttaki deformiteleri engellemek için yapılan egzersizlerdir.

Günlük yaşam aktiviteleri: Hastanın hareket durumunun izin verdiği ölçüde kendi işlerini kendisinin yapması istenir. Uyanınca kısa yatak egzersizleri, kısa yürüyüşler, yapabiliyorsa ılık bir banyo, traş, saç tarama, diş fırçalama, yemek yemek, oturma, kalkma, yere uzanma gibi işler. Günlük yaşam aktivitelerini kolaylaştıran aletler ve çevre düzenlemeleri. " - Ankara