Yarım Asırlık Anne Hasreti Sona Erdi

Jaklin Özinciyan, henüz 9 aylık bir bebekken babası tarafından İstanbul’dan Ermenistan’a kaçırıldı. Özinciyan, babasının ikinci eşini yıllarca annesini olarak bildi. Bir gün ölen babasının emeklilik işleri için Emekli Sandığı’na başvurduğunda farklı nüfus kayıtlarıyla karşılaştı. Gerçeği araştıran Özinciyan, 51 yıl sonra öz annesi Muhterem Yetiş’i Tekirdağ’da buldu.

BABASI Garbiz Şahinoğlu tarafından 1956 yılında İstanbul Şişli’de yaşadıkları evden kaçırılarak Ermenistan’a götürülen Jaklin Özinciyan, yıllarca babasının ikinci eşini öz annesi olarak bildi. Jaklin Özinciyan, bir gün İstanbul’da yaşayan ve kendisi gibi Ermeni asıllı Türk vatandaşı olan Vahe Özinciyan ile Ermenistan’da tanıştı. Jaklin Özinciyan ve Vahe Özinciyan, evlenip İstanbul’da yaşamaya başladılar.

NÜFUSTAKİ FARKLI İSİM

Aradan geçen 50 yılın ardından Ermenistan’da emekli olup ölen babasının emekli maaşını alabilmek için yardımcı olacağını düşündüğü Emekli Sandığı’na baş vuran Jaklin Özinciyan, nüfus kaydında anne adının farklı çıkması üzerine işlemlerini yaptıramadı. Bunun üzerine yakın akrabaları ile irtibata geçen iki çocuk annesi Özinciyan, gerçeği 51 yıl sonra öğrendi ve öz annesini aramaya başladı. Yakın çevresinin de yardımını alan Jaklin Özinciyan’a müjdeli haber geçen hafta Tekirdağ Nüfus Müdürlüğü’nden geldi.

TELEFONDA BİLE TANIDI

Öz annesi 71 yaşındaki Muhterem Yetiş’in Tekirdağ’ın Kumbağ İlçesi’nde yaşadığını öğrenen Jacklin Özinciyan, telefon numarasına ulaştığı annesini arayarak sadece "Ben Jaklin Şahinoğlu" dedi. Telefonun diğer ucunda bekleyen anne Muhterem Yetiş ise ağlayarak "Kızım" diye bağırdı. Daha sonra 51 yıllık hasret, anne ve kızın Kumbağ’da buluşmasıyla sona erdi. Anne evinde yaşanan ilk buluşmada göz yaşları sel olup aktı. Uzun süre birbirlerine sarılarak hasret gideren anne-kız, geçmişte yaşadıkları olayları birbirlerine anlattılar. İlk eşi tarafından terk edildikten sonra tekrar evlendiğini ve iki erkek evladının olduğunu belirten Muhterem Yetiş, şunları söyledi:

"İlk eşim olan Garbiz, ben pazar alışverişine gittiğim sırada kızımı da yanına alarak gitmiş. Daha sonra günlerce ikisini de aradım ancak hiçbir yerde bulamadım. Aradan bir hafta geçtikten sonra eşim beni aradı ve ’Artık biz yokuz. Bizi boşuna arama gelmeyeceğiz’ dedi. Kızımı bulabilmek için çok uğraştım, fakat hiçbir yerde bulamadım. Şimdi çok mutluyum."