"Anti-Unconventional Painting" Galerist’te

Sergide Henning'in son dönem resimleri, heykelleri, vitrayları, mobilyaları, halıları ve videoları yer alacak. GALERİST için hazırlanmış bu mekâna özel enstellasyonda, Henning yalnızca çalışmalarını yerleştirip, çerçeveleyip, ışıklandırıp, etraftaki duvarların renklerini seçmekle kalmayıp; aynı zamanda Galerist'i özel yapım bir halı ve ışıklandırılmış vitraylarla donatıyor.

Anton Henning çalışmalarıyla geniş bir alanı kaplayan ve kendi kendini referans veren bir sanatçıdır. Sanatının sınırları yoktur: neşeli, ironik, zarif ve derin olmakla beraber, sanat tarihiyle sürekli göz temasında bulunur. Her teknik ve disiplini kullanır: resim, eskiz, fotoğraf, video, kolaj, heykel ve enstellasyonlarla, Henning'in eserleri herhangi bir sanat eserini etrafına kurduğumuz sınırlara radikal bir düzeltme sunar.

Henning geleneksel sanat türlerini (portre, manzara, nü ve natürmort dahil olmak üzere, genellikle türler arasındaki sınırları bulanıklaştırır) inceleyişi açısından alışılmadık karşıtıdır ve eserlerinde çoğu zaman diğer sanatçıların eserlerini karıştırma ve onlardan parçalar kullanma yöntemini seçer. Bunu da mizahla ve güncel beklenti ve adetlere uymayan kişisel bir farkındalıkla yapar. Soyuttan tasvire, pin-up kızlarından iç mekânlara, birbirinden farklı konu ve stilleri, bilinçli ve ironik bir biçimde sanat tarihi ve popüler kültürden toparlanmıştır.

Herhangi bir tuval üzerinde, Henning stiller arasında yer değiştirerek şahsi tarzını yansıtan resimler üretir ve onları kendi içine ışık yayan, yine kendi tasarladığı ahşap çerçeveler içine yerleştirir. Enstellasyonlarına yerleştirilmiş konforlu mobilyaları, soyut bronz heykelleri, portreleri, 17. yüzyıl ruhu taşıyan ölümün kaçınılmazlığını simgeleyen natürmortları ve soyut şekilleri, Eski ustaların birer yorumlamasıdır.

Wolfgang Ullrich'in yazılarında açıklandığı üzere, belirlenmiş şablonları ve üslup beklentilerini ihlal ederek, Henning eksiksiz bir özgürlük sergiler, anlatımsal ve soyut resmi bir araya getirir ve kendini herhangi bir standarda, ideolojiye, üsluba ya da beğeni idealine tabi kılmaz. "Anton Henning'in kuralları gizliden gizliye ihlal edişi, hoş bir zevksizliğe, ya da 'zevksiz olana dair bir zevke' sahip olmanın, ne anlama geldiğine dair bir düşünce taşır. Kötü Resim aynı zamanda son derece seçkin bir şeydir. Kendine yönelik bir zevk, sırf ürünlere göre yaratmak için değil, aynı zamanda onlarla başa çıkabilmek için gereklidir. İlk bakışta ne kadar kaba ve amaca uygun biçimde ilkel görünse de, Kötü Resim bunu kendini aşıp reddedebilmek için, yeteri kadar özenle hazırlanmış bir kültürü varsaymak için yapar." Ullrich'e göre, ancak kendi konumunun güvenliliğinden emin olan biri, "iyi zevke ait olan şeyleri kullanmadan, bozulmamış güzellik formları olmadan; ironik, kışkırtıcı ve absürd estetik formlar kullanarak sanat yapmayı başarabilir."