İşkencenin Kurbanı: Mahmud Ebu Ful'un Hikayesi

İsrail askerleri tarafından Gazze Şeridi'nden alıkonularak esir edilen ve hapishanede yaklaşık 1 yıl boyunca gördüğü işkenceyle görme yetisini kaybeden Filistinli Mahmud Ebu Ful, tedavi olup eski haline dönmek istiyor.

Birleşmiş Milletler (BM) Genel Kurulunun 26 Haziran'ı "İşkence Mağdurlarıyla Uluslararası Dayanışma Günü" ilan etmesinin 29. yılında, İsrail'in işgali altındaki Filistin topraklarında, özellikle Gazze'de serbest bırakılan Filistinli esirlerin durumu vahametini koruyor.

Hapishanelerde gördükleri işkenceler sonucu uzuvlarını kaybeden, psikolojik travmalar yaşayan Filistinliler, serbest kaldıktan sonra da aradıkları huzura ve şifaya erişemiyor.

Bir anda "dünyası karardı"

Aralık 2024'te İsrail tarafından alıkonulan ve Ekim 2025'teki ateşkesle birlikte salıverilen Ebu Ful, İsrail hapishanelerinde gördüğü işkenceyi, alt ve üst yapının yıkıldığı, sağlık sisteminin çöktüğü Gazze dışındaki tedavi hayalini anlattı.

Hapishanede elleri ve ayakları kelepçeli vaziyette öldüresiye dövüldüklerini ve soyunmaya zorlandıklarını kaydeden Ebu Ful, bu işkence "seanslarından" birinde başından aldığı darbeyle gözlerini kaybettiğini söyledi.

Ebu Ful, şöyle devam etti:

"Gözlerimi peyderpey değil bir kerede kaybettim. İki elimden kelepçelediler, başımın arkasına ve alnımın ortasına vurdular ve aldığım darbelerle birden görmez oldum. Gözlerimi kaybettiğimde dünya tersine döndü. Hapishanedeki işkence çok zordu."

Aldığı darbelerin etkisi devam ediyor

İsrail hapishanesindeki darp ve işkence "seanslarının" vücudundaki etkisinin hala sürdüğünü kaydeden Ebu Ful, "Göğüs kafesimde kemiklerim kırıldı ve bugün hala nefes alırken acı çekiyorum. Omuriliğimde de aynı sorunları yaşıyorum. Yemek yerken çene kemiğimdeki hasar nedeniyle zorlanıyorum." diye konuştu.

Ebu Ful, hapishanedeyken gözlerini kaybetmesine ve kemiklerinin kırılmasına neden olan darbelerden dolayı çektiği ağrılar dayanılmaz olmasına rağmen ağrı kesici hapa bile zor eriştiklerini kaydetti.

Savaş sırasında sol bacağını kaybetmenin acısını da yaşayan Ebu Ful, hapishanedeki acıların büyüklüğünü "Bacağımın ampute edilmesinden sonra hayatımda hiç bu kadar acı çektiğimi hatırlamıyorum. Bugün bile konuşurken hala şakaklarım, başımın üst kısmı ve arkası ağrıyor." diyerek anlattı.

Tedavi olup eski haline dönmek istiyor

Ekim 2025'te salıverilmesinden bu yana bir çadırda anne ve babasıyla yaşayan Ebu Ful, gözleri görmeyen, bacağı olmayan bir insanın acziyetini şu sözlerle ortaya koydu:

"Dışarı çıktığımdan beri sağlık durumum düzeleceğine daha da kötüye gidiyor. Çıktığımdan beri yaz-kış bu çadırda yaşıyorum ve bu beni çok zorluyor. Ayaklarım yok, gözlerim görmüyor, hep bir yardımcıya ihtiyaç duyuyorum. Anne ve babam yaşlı insanlar, onlar bana bakamıyor."

İsrail hapishanelerinde işkence gören ve görme yetisini kaybeden biri olarak tüm dünyaya seslenen Ebu Ful, "Tek isteğim tedavi olup eski Mahmud'a kavuşmak." ifadesini kullandı.