İktidar ve Muhalif Medyada Taraflı Habercilik ve Eleştirel Gazeteciliğin Erozyonu

İktidar medyası, CHP'li belediyelere yönelik operasyonları hüküm içeren bir dille aktarırken, iktidarı rahatsız eden haberleri görmezden geliyor. Örneğin, Yargıtay üyesi Yüksel Kocaman'ın suç örgütüyle ilişkisini ortaya koyan haber, muhalif medyada yer bulsa da iktidar medyasında tamamen yok sayıldı. Benzer şekilde, Tarım Kredi Genel Müdürü Hüseyin Aydın'ın yüksek geliri de iktidar medyası tarafından haberleştirilmedi.

Muhalif medya ise CHP'yi koruma içgüdüsüyle eleştirel yaklaşımını kaybediyor. Örneğin, Özgür Özel'e yönelik rüşvet iddiaları muhalif medyada sorgulanmadı ve haberleştirilmedi, bu da CHP'den açıklama yapılmamasına yol açtı. Gazeteci Fuat Uğur'un sosyal medya paylaşımlarını silmesi ve Yılmaz Özdil'in Sözcü'den ayrılması gibi olaylar, medyada baskı ve taraftarlık psikolojisini gösteriyor.

RTÜK'ün terör haberlerinde resmi açıklamalara bağlı kalma çağrısı, gazeteciliğin araştırmacı doğasına aykırı bulunuyor. İktidar medyasında, saldırganların kimliği gibi konularda yanlış bilgiler yayımlanırken, muhalif medya da benzer hatalara düşebiliyor. Medya kuruluşları, örtülü reklam ve nefret söylemi gibi uygulamalarla gazetecilik etiğini ihlal ediyor, bu da demokrasi ve adalet duygusunu zedeliyor.