Film Müziği Davası... - ''şeytan Bunun Neresinde'' Filminin Müziklerine İlişkin Ödemenin Yapılmadığı Gerekçesiyle, Hodri Meydan Ltd. Şti. Aleyhine Açılan Dava Reddedildi

''Şeytan Bunun Neresinde'' filminin müziklerine ilişkin ödemenin yapılmadığı gerekçesiyle Hodri Meydan Ltd. Şti. aleyhine açılan dava reddedildi.

İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'ndeki duruşmaya, davacı Serkan İzzet Özdoğan'ın avukatı Özer Firuzbay ile davalı şirketi temsilen Levent Kırca ve avukatı Savaş Öngü katıldı.

Levent Kırca'nın yemini yapıldıktan sonra söz alan avukatı, davanın reddine karar verilmesini istedi.

Mahkeme Hakimi, davanın reddine karar verdi.

-DAVA DİLEKÇESİ-

Serkan İzzet Özdoğan'ın avukatı Hüseyin Kılıç tarafından 2003 yılında hazırlanan dava dilekçesinde, 3 Ocak 2003 tarihinde gösterime giren ''Şeytan Bunun Neresinde'' adlı sinema filminin müziklerinin Özdoğan tarafından yapıldığı ifade ediliyordu.

Özdoğan ile Hodri Meydan Ltd. Şti. arasında adı geçen filme müzik yapılması, filmin müziğinin kullanılması, çoğaltılması ve yayınlanması konusunda sözlü olarak 30 bin ABD Doları'na anlaşıldığı ifade edilen dilekçede, şirketin zaruri giderlerde kullanılmak üzere 1000 ABD Doları ödeme yaptığı, filmin gösterime girmesini takiben 29 bin doları ödemeyi taahhüt ettiği savunuluyordu.

Dilekçede, Özdoğan'ın alacağını sözlü olarak bir çok kez talep ettiği ancak devamlı oyalandığı ifade ediliyordu.

-KARŞI DİLEKÇE-

Hodri Meydan Kültür Merkezi Ticaret Ltd. Şti. avukatı Savaş Öngü'nün cevap dilekçesinde ise, filmin bir kısım müziklerinde davacıya ait bazı eserlerden de yararlanıldığı ifade ediliyordu.

Davacıya iş ve emeğinin karşılığı olarak 1000 ABD Doları karşılığında ödeme yapıldığı gibi filmin afiş ve jeneriğinde ismine yer verilerek davacının kariyerinin yükseltildiği ve adının da ünlendiği ifade edilen dilekçede, ''Takdir edilir ki, Türkiye çapında haklı bir şöhreti haiz olan müvekkil şirket ve ortakları Oya Başar ve Levent Kırca'nın imzasını taşıyan bir filmde yer almak, davacı için yüksek bir kazanımdır'' deniliyordu.

Şirketin davacının müziklerini devralmadığı sadece filmde kullandığı, bunun bedelinin de madden ve manen ödendiği anlatılan dilekçede, dava dilekçesinde yazılı olan 30 bin ABD Dolarına anlaşıldığı yolundaki beyanın ise doğru olmadığı ifade ediliyordu.