Sesiniz sizsiniz

Pandemi nedeniyle hala evdeyiz, alıştık da duruma... Diğer taraftan sosyal medya kullanımımız son derece arttı. Kitaplar, müzik, diziler, filmler... Neredeyse hepsinin sonunu getirdik. Türlü hobiler geliştirdik, uzman olduk birçok konuda. Bir de vazgeçilmezimiz Facebook, Instagram ve diğer sosyal medya mecraları var. Ama her şey sonuna kadar görsel. Eğer paylaşımınıza fotoğrafla ilgili bir şey yazmadıysanız bana göre suskun o mecra.

Ben de siz görebilenleri yakalamak için ve biraz da merakımdan kullanabildiğim kadar kullanıyorum ve gerçekten eğlendiriyor. Son çıkan sesli sosyal medya uygulamasını kullanıyorum şimdi. Kullanımı hiç körcül değil. Başta öğrenirken birtakım iletişim kazaları yaşadım, çok da komikti. Önüme gelen her odaya girdim, parmak kaldırdım, söz verilince konuşamadım.

ÜNLÜLERLE TANIŞINCA...

"Birbirimizi yeni tanıyor olmamıza rağmen nasıl bu kadar samimi oluyoruz?" en çok kullanılan cümlelerden biriydi. Bunun üzerine yaptığımız tartışmada insan sesinin ne kadar önemli olduğunu, o anki ruh halinizin nasıl olduğunu karşıdaki kişiye nasıl da hemen yansıttığını konuştuk. Bir grup insan, fotoğraflardan bağımsız birbirimizin evini tahmin etmeye çalıştık, sesten ve konuşmalardan.

Ayrıca bu mecralarda yaşadığım bir diğer güzellik şu oldu: Tiyatro ve diğer sanat dallarından insanlarla tanıştım. Onların 'gerçekten normal' hayattaki halleriyle tanıştım ama...

Çünkü gerçek hayatta ün yapmış, herkes tarafından tanınan biriyle karşılaşınca hiç bu tadı alamamıştım. Bunun nedenini de düşündüm, çünkü biz gerçek hayatta ünlü insanla tanışınca ekrandaki haliyle konuşuyoruz. Yolda bir komedyen görsek selam verip bizi güldürmesini bekliyoruz ya da belki biz ona bir espri yapıp kendimizi göstermeye çalışıyoruz.

Normal halimle, normal insanlarla ve normal halleriyle konuşmak bana çok iyi geldi.