Manisa'nın Gördes İlçesi Milli Eğitim Müdürlüğü'nde hizmetli olarak çalışan ve evlatlık verildikleri için 10 yıldır görmediği iki kardeşinin bulunması için yardım isteyen 24 yaşındaki Kadir Acar'a, ilk mutlu haber geldi. Kızkardeşi Kadriye ile telefonda görüşen Acar, en kısa zamanda da Kaan'a da ulaşmayı ümit ediyor.
Kadir Acar'ın hüzünlü hikayesi Gördes'in Beğel köyünde başladı. Kadir Acar, 1988 yılında Beğel köyünde Mustafa Aydın Acar ve Hatice Acar çiftinin ilk çocuğu olarak dünyaya geldi. Ardından 1990 yılında Kadriye ve 1992 yılında Kaan doğdu. Üç çocuklu Acar çifti, aralarındaki geçimsizlik nedeniyle boşandı. Anne Hatice Acar daha sonra bir başka erkekle evlenerek, köyü ve çocuklarını terk etti. Baba Mustafa Aydın Acar da, çocuklarına bakamadı ve durum yetkili makamlara iletildi. Üç kardeş 1998 yılında Muğla Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu'na yerleştirildi. Çocuklar yaklaşık 4 yıl birarada kaldı.
2 KARDEŞ EVLATLIK VERİLDİ
2002 yılında önce en küçük kardeş Kaan, bir yıl sonra kız kardeş Kadriye evlatlık olarak verildi. Hayatta yapayalnız kalan Kadir Acar, 2006 yılında 18 yaşını doldurak en son kaldığı Manisa Yetiştirme Yurdu'ndan köyüne döndü. Kadir, Başbakanlık Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu'nun 2007 yılında açtığı sınavı kazanarak, Gördes İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'ne hizmetli kadrosuyla tayin oldu. Annesinin nerede olduğunu bilmediğini, babasının ise Beğel Köyü'nde yalnız yaşadığını belirten Acar şunları anlattı:
"Ancak bugün 20 ve 22 yaşlarına gelen kardeşlerim gözümde tütüyor. Onlarla ilgili hiçbir bilgi alamıyorum. Muğla'ya bir kere müracaat ettim, ancak bir sonuç alamadım. Sadece onların Çocuk Esirgeme Kurumu'ndan gidişindeki halleri var gözümün önünde. Birileri bana yardım etsin, yol göstersin, yüreğimdeki bu acıyı dindirsin. Kardeşlerimin bir fotoğrafı bile yok elimde. Eğer olsaydı, Kadriye ile Kaan'ı her gün öperdim."
TELEFONUN TUŞLARINA BASARKEN TİTRİYORDU
Kadir Acar'ın hayat hikayesinin ulusal basında yer almasından sonra Gördes İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'ne gelen telefon, heyecanlı anların yaşanmasına neden oldu. Bir yakını Kadriye'nin telefon numarasını bırakarak, akşam saatlerinde aramasını söyledi. Kadir Acar, telefonun tuşlarına elleri titreyerek bastı. Kadriye ağlıyor, Kadir ne söyleyeceğini bilemiyordu. 10 yıl sonra bir haber sayesinde, iki kardeş seslerini duymanın tarif edilmez mutluluğunu yaşadı.
BİLİNMESİNİ İSTEMİYOR
Kadriye, Muğla'nın Marmaris İlçesi'nde bir aile tarafından evlat edinildiğini, şu anda İzmir Buca'da bir arkadaşıyla birlikte kaldığını anlattı. Kadriye, "En küçük kardeşimiz Kaan'ın Yatağan İlçesi'nde bir aile tarafından evlat edinildiğini biliyorum sadece. Bugüne kadar Kaan'ın izine rastlamadım" dedi. Kadriye, ağabeyi Kadir ile bir arada fotoğraf çektirme isteğine olumsuz cevap verdi. Özel hayatının başkaları tarafından bilinmesini istemediğini kaydeden Kadriye, kardeşinin buluşmasına vesile olduğu için DHA'ya teşekkür etti.
İNŞALLAH KAAN'A DA ULAŞIRIZ
Kadir Acar ise "Mutluluktan bayılabilirim, Kadriye'nin 10 yıl sonra da olsa sesini duymak, acılı hayatımın en güzel anı oldu. Kardeşim Kadriye ile en yakın zamanda bir araya gelmek istiyorum. İnşallah kısa sürede Kaan'a da ulaşırız" diye konuştu. - Manisa/ Gördes
Son Dakika › Güncel › 10 Yıl Sonra Kardeşini Bulma Sevinci - Son Dakika
Masaüstü bildirimlerimize izin vererek en son haberleri, analizleri ve derinlemesine içerikleri hemen öğrenin.