Bağımlılıkla Mücadele Eden Gençten İlham Verici Hikaye

MEHMET KARA - Bursa'da 14 yaşında başlayan madde bağımlılığı nedeniyle 8 yılını kaybeden 22 yaşındaki Onur Şaki, bağımlılık sürecinde ailesiyle bağlarının koptuğunu, evde herkesin kendisinden çekindiğini ancak tedavi süreciyle birlikte yeniden hayata tutunduğunu söyledi.

Bağımlılıkla mücadele doğrultusunda kapsamlı eğitimler veren Bağımsız Yaşam Derneği (BAYDER) sayesinde bağımlılıktan kurtulan Şaki, bağımlılık sürecini AA muhabirine anlattı.

Lise birinci sınıfta arkadaşlarının yanında "ezilmemek" ve akran zorbalığına maruz kalmamak için uyuşturucu madde kullanmaya başladığını kaydeden Onur Şaki, liseye gidene kadar sigara dahi içmediğini ve herhangi bir kötü alışkanlığının olmadığını belirtti.

Şaki, bağımlılık sürecinin özenme ve akran zorbalığı ile başladığını, arkadaş ortamında uyuşturucu kullanmayınca aşağılandığını dile getirerek, "Ergen olduğum için kendime yediremiyordum. Merak, akran zorbalığı ve biraz da bilinçsizliğim nedeniyle başladım." dedi.

Amcasını da uyuşturucu nedeniyle kaybettiğini söyleyen Onur Şaki, tüm akrabalarının bu yüzden kendisinin üzerine titrediğini, sonunun ölen amcası gibi olacağının düşünüldüğünü anlattı.

Uyuşturucu madde etkisindeyken bilinçsizce hareket ettiğini vurgulayan Şaki, "Ne zaman ne yapacağımız belli değil. Başımıza ne geleceği belli değil. Birine ne yapabiliriz hiç belli değil. Tamamen muhakeme yeteneğimiz yok, kendimizde değiliz. Algılarımız kapalı. Her an her şey olabilir uyuşturucu içerken. Ailem de bundan çok korkuyordu." ifadelerini kullandı.

"Herkes benden korkuyordu"

Bağımlılık sürecinde yaşadığı anlaşmazlıklar nedeniyle askere gittiğini anlatan Onur Şaki, askerden döndükten sonra yeniden uyuşturucunun içine sürüklendiğini ve bir süre sonra hem ailesinden hem de çevresinden tamamen koptuğunu söyledi.

Şaki, askerden geldikten sonra eski çevresine yeniden döndüğünü belirterek, kolay yoldan para kazanmak için birçok kirli işe bulaştığını ve sonunda o işlerin kendisine "bela" olduğunu anlattı.

Ailesine yaşadığı sıkıntıları anlatamadığını ve İstanbul'daki teyzesini arayarak yardım istediğini dile getiren Şaki, bir yakınının tavsiyesiyle Bağımsız Yaşam Derneğine geldiğini kaydetti.

Uyuşturucu kullandığı dönemde ailesinin kendisinden korktuğunu, odasından çıktığında herkesin sustuğunu anlatan Şaki, "Annem, ablam, kardeşlerim, babam hepsi benden çekiniyordu. Babam zaten artık benden vazgeçmişti. Yedi senedir ne ben babama onu sevdiğimi söylemiştim ne de o bana söylemişti." diye konuştu.

Şaki, tedavi sürecinde ailesiyle yeniden bağ kurmaya başladığına değinerek, bir gün görüntülü konuşma sırasında ilk kez babasına onu sevdiğini söylediğini anlattı.

Uzun yıllar sonra babasına sevgisini söylediğinde boğazının düğümlendiğini anlatan Onur Şaki, "Ahmet Hocamız bize ailemize onları ne kadar sevdiğimizi söylememizi söyledi. Babama 'Seni seviyorum' diyecektim ama boğazım düğümlendi. Ağlamaya başladım. O da ağladı. Yedi sene sonra ilk kez birbirimize sevgimizi söyledik." ifadelerini kullandı.

Şaki, izinli olarak ailesinin yanına gittiğinde ayık bir hayatın ne anlama geldiğini ilk kez hissettiğini, ailesinin kendisine yeniden umutla baktığını ifade etti.

Ailesiyle beraber mutlu olmanın tedavi sürecine dört elle sarılmasına neden olduğunun altını çizen Şaki, "Eskiden 'Onur'dan bir şey olmaz' diyorlardı. Şimdi onların mutluluğu bile benim ayık kalmam için bir sebep oldu." ifadelerini kullandı.

Şaki, izne çıktığı ilk gün ailesiyle vakit geçirdiğini, annesinin kendisine babasının geceleri ağladığını söylediğini belirtti. "Babam anneme 'Ben Onur'u tutamadım, sahip çıkamadım' diyerek ağlamış. Elli yaşında adam çocuk gibi ağlamış." diye konuşan Şaki, yanlış insanlarla arkadaşlık kurduğunu, hayatına giren bazı insanların kendisini sürekli aşağı çektiğini ifade etti.

Tedavi sürecinde yaşadığı en mutlu anlardan birinin sosyal medyadaki bir videoya annesinin yaptığı yorum sayesinde başka bir bağımlının da tedaviye başlaması olduğunu söyleyen Şaki, sözlerini şöyle tamamladı:

"Bir gün dernekte oturuyordum. Bir ağabey yanıma geldi. 'Sen Deniz ablanın oğlu musun?' dedi. Sonra annesinin benim annemle konuştuğunu anlattı. 'Senin vesilenle buraya geldim' dedi. Ben buraya kendimi kurtarmaya geldim ama bir başkasına da vesile oldum. Benden büyük çocukları olan bir adamın hayatına dokundum. Bir aile daha kurtuldu. Çok güzel bir duygu bu."