Erkan Bakımından Zengin Olan Kazandı

Aslan evinde kral!

Galatasaray, Fatih Terim'in 3. döneminin ilk sezonunda rakiplere karşı kurduğu oyun üstünlüğünden beri ilk kez üstüste birkaç maç, skor bir kenara bırakılırsa istikrarlı biçimde iyi oynuyor. Geçtiğimiz sezon takım Terim yönetiminde tekrar şampiyon olurken ilk sezondaki kadar pozitif bir futbol oynamamış ancak özellikle Burak, Umut, Drogba gibi yeni transferlerin bitiricilikleri ve Riera ile Gökhan Zan'ın ekstra performanslarıyla şampiyonluğa ulaşmıştı. Bu, aynı zamanda bu oyuncuların formunu koruyamadıkları dönemde takımın düşüş yaşayacağı anlamına da geliyordu. Nitekim bu sezon başında gerçekleşen de oydu. Buna Terim'in kötü gidişi geri döndürmek için pek çaba göstermemesi de eklenince 2 sene içinde iyi oyunun istikrarından, kötü oyunun istikrarına dönülmüş oldu.

Galatasaray'ın geçen sezonun önemli bölümünde ve bu sezon ilk yarının neredeyse tamamında çektiği yaratıcılık sıkıntısı, ara transferler ve Mancini'nin sonunda genel bir şablona karar vermesiyle aşılmış görünüyor. Tabii halen sorunlar yok değil. Örneğin takım savunmasında önemli aşamalar kaydedilirken bu planı bozan oyuncu davranışları da var. Sabri ilk yarıda hücum anlamında Hajrovic'e verdiği desteği, savunmada aynı oranda göremediği için birkaç pozisyonda Bosnalı futbolcuyu uyardı ve haklıydı da, çünkü Hajrovic savunma görevini yerine getirmiyordu. Eskişehirspor, daha çok Lawal'ın ve rakibi savunmasının ortasından delmek için bazen gereğinden fazla ısrar eden Erkan Zengin'in topu kanatlara yeteri kadar indiremememesiyle Galatasaray'ı kenarlarda pek rahatsız edemedi ve bu eksiklik çok sırıtmadı ama örneğin bir Şampiyonlar Ligi maçında, bedel daha fazla olacaktır.

Bir başka aksayan nokta da hücum hattındaydı. Wesley Sneijder, Ertuğrul Sağlam'ın onun tarafını fazla adamla savunması sebebiyle takımının diğer kanattan hücum yapmaya zorlandığının farkındaydı, ama birçok pozisyonda kendisini boşa çıkarmayı başardı, ancak takım arkadaşları onun yarattığı boşlukları görmeyi düşünmediler. Yine söyleyelim, özellikle uluslararası maçlarda, bu tür boşlukları, hızlı şekilde görüp topu o alana aktarabilmek artık galibiyetin en önemli reçeteleri haline geldi (Mourinho 3-4 yıldır bu "bağımsız bölgelere" kafa yoruyor).

Felipe Melo-Erkan Zengin savaşı

Eskişehirspor'un eksiklerinin onların oyun planına önemli zararlar verdiği kesin. Nitekim bu eksikler ilk yarıda Eskişehirspor'un Erkan Zengin'e bağımlı olmasına, onun da çoğu kez Galatasaray'ın 2. yarıda patlama yapan oyuncusu Felipe Melo'yla karşı karşıya gelmesini beraberinde getirdi. Melo, Erkan'ı etkisiz hale getirdiğinde Eskişehir'in yardımcı oyuncu rolünü üstlenecek başka oyuncusu yoktu, ama Galatasaray'da sahade Erkan'ın yaratıcılığında birkaç oyuncusu olunca ilk yarının skoru ortaya çıktı. 2. yarıda Ertuğrul Sağlam, rakibe üstünlük kurmanın yolunun Hajrovic ve Sneijder'ı 2 kanatta durdurmaya çalışmaktan çok, onları gözardı edip, rakip sahanın ortasında pas trafiği kurmaktan geçtiğini anladı ve nitekim bu yolla birkaç gol pozisyonu da yakaladılar ama kendi takımı kontrolü bırakmışken konsantrasyonunu hiç kaybetmeyen Muslera bu atakları engelledi. Büyük kaleciler böyle ortaya çıkar, mutlaka maç içinde 3-4 golü kurtarmaları gerekmez, kendi takımı sahada şekerleme yaparken sürekli uyanık olmaları da çok önemli bir meziyettir.

"Gelişim gösterdiğimiz ortada"

Sabri

Sabri'ye ayrı bir parantez açmak lazım. Sergen Yalçın için "kendisine baksa Real Madrid'de oynardı" lafından ilham alıp, "Sabri futbol zekasını yıllar içinde biraz geliştirse Premier Lig'de oynardı" diyebiliriz. Sabri'nin çok önemli bir özelliği var, maça kötü başlasa bile sonradan oyununu düzeltebiliyor, hücumda boyunu aşacak işler yapmıyor ve savunmada gayreti hiç bırakmıyor. Ama tansiyonu yüksek maçlarda kaybettiği kontrolü, 10 sene boyunca başına bela olan fundamental eksikliği ve tribünlerin etkisinde fazla kalması da en büyük eksiklikleri. Ancak, hala kendisi hakkında çıkan "Mancini, 3. Ligde bile oynayamaz dedi" zırvalarına cevap verebilmesi takdire şayan.