Ayrı savaşların yetim ve öksüzleri, aynı avluda buluştu -

Hatice Kesgin - Suriye'deki iç savaşta anne ve babasını kaybeden iki yetim kardeşin hayatı, Sovyet-Afgan Savaşı'nda kendileri gibi öksüz ve yetim kalan 4 çocuk annesi Zeli ile Ankara'da kesişti.

Suriye'de 3 yılı aşkın süredir devam eden iç savaş, çocukları yetim ve öksüz bırakmaya devam ediyor. Ankara'nın Dışkapı semtine 3 ay önce gelen ve halasıyla yaşamaya başlayan 10 yaşındaki Resmiye ve 8 yaşındaki Nur kardeşler, anne ve babalarını 2 yıl önce Esed güçlerinin bombalı saldırısında kaybetti. Resmiye, Esed güçleriyle muhaliflerin çatışması sırasında hastaneye gitmeye çalışan anne ve babasını, kendilerine isabet eden bomba ile hastaneye ulaşamadan yolda yaşamını yitirdiğini anlattı.

Yetim kardeşlere olaydan sonra eşini yıllar önce kaybeden ve 4 çocuğu ile yaşayan halaları Fevziye Seyyida sahip çıktı. Bir müddet daha Halep'te yaşamaya devam eden Fevziye Seyyida, can güvenliklerinin kalmaması ve tek başına bakmakta olduğu çocuklarının ısrarı üzerine bir yıl önce Türkiye'ye sığındı.

Sınırı yürüyerek geçen aile, Gaziantep'te ev tutup yaşamaya başladı. Maddi zorluklar nedeniyle kiralarını ödemekte zorlanan Fevziye Seyyida, Ankara'da iş imkanlarının daha fazla olduğunu söyleyen tanıdıklarının tavsiyesi üzerine 3 ay önce Ankara'ya geldi. Derme çatma bir evde halaları ve kuzenleriyle yaşam mücadelesi veren yetimler okula gidemiyor, Türkçe konuşamıyor, okuma ve yazma bilmiyor.

Yetimlerin, korktukları için okula gitmek istemediklerini belirten halaları Fevziye Seyyida, Nur ve Resmiye'nin hikayesini "Yetimler savaştan çok etkilendi, ikisi de daha çok küçüktü. Anne ve babalarını kaybettiğini onlara ben söylemek zorunda kaldım. Zaten diğer aile büyükleri daha önce ölmüşlerdi, kendi yetimlerim olmasına rağmen onları yanıma aldım. O günden beri ikisi de bana 'anne' diyor" sözleriyle anlattı.

-Kaderleri aynı-

Suriyeli öksüzlerin yaşadıkları evin avlusu, başka bir coğrafyada benzer bir kaderi yaşayan Afgan ailelerinin de yuvası olmuş durumda.

Yaklaşık birbuçuk yıl önce Türkiye'ye zorlu yollardan gelen Zeli, eşi ve 4 çocuğu ile beraber, yetim kız kardeşlerle aynı avluda yaşıyor. Zeli Nadiri, AA muhabirine yaptığı açıklamada, 30 yaşında olduğunu ve 1 yaşındayken anne ve babasını Sovyet-Afgan Savaşında kaybettiğini belirtti.

Ailesini kaybettikten sonra dayısının yanına yerleşen Zeli, kuzenleriyle büyüdü. Kendi kaderini Türkiye'de karşısına komşu olarak çıkan iki öksüz kız kardeşe çok benzeten Zeli, iç savaşın geride bıraktığı yetimlere ağır bedeller ödettiğini dile getirdi.

Eşi ile 4 çocuğunun istikbali için Türkiye'ye geldiğini ifade eden Zeli, "Ben iç savaş yüzünden okuyamadım ama çocuklarımın okumalarını çok istiyorum, onlara iyi bir eğitim imkanı sunabilmek için yaşadığımız yeri terk ettik" diye konuştu.

Türkiye'ye gelmeden önce Afganistan'ın Bağlan kentinde yaşayan Zeli'nin Tacidi (11) ve Ali Rıza (9) adında iki oğlu, Züleyha (6) ve Feride (9 aylık) adında iki kızı var. Birbuçuk yıl önce eşi Cemalettin ile İran üzerinden Türkiye'ye sınırı 3 gecede geçerek geldiklerini anlatan Zeli, sözlerini şöyle sürdürdü:

"Yol boyunca çok sıkıntı çektik, 3 gün aralıklarla karlı dağlarda yürüdük. O zaman en küçük kızım Feride'ye hamileydim. Kendimden çok çocuklarıma bir şey olur diye çok korktum. Yanımıza hiçbir eşyamızı alamadık. Geçtiğimiz köylerden bize ikram edilen ekmek ve peynirle idare ettik."

-Pasaportları da yok-

Türkiye'nin kendilerine çok yardım ettiğini söyleyen Zeli, "Türk pasaportumuz olsun istiyoruz. Eğer pasaportumuz olursa çocuklarımızı okula gönderebilir ve sağlık imkanlarından daha kolay yararlanabiliriz. Buraya geliş amacımız çocuklarımızı o savaştan kurtarıp iyi bir gelecek sunmak içindi. Türkiye devletinden diğer konularda olduğu gibi bu konuda da yardım etmelerini bekliyoruz" dedi.

Suriyeli yetimlerin neler hissettiklerini çok iyi bildiğini vurgulayan Zeli, şunları söyledi:

"Ben de 1 yaşında yetim kaldım. Anne ve babamı hiç hatırlamıyorum. Dayımın yanında büyüdüm bana sahip çıktılar ve kuzenlerimi kardeş kabul ettim. Yine de hem savaş çocuğu hem de yetim olmak çok zor. Elimden geldiğince Nur ile Resmiye'nin yanında olacağım."

Zeli, son olarak yaşadığı mahalledeki Afgan ve Suriyeli kadınların büyük çoğunluğunun okuma yazma bilmediğini fakat tüm sığınmacı çocuklarının eğitim alarak meslek sahibi olmalarını istediğini söyledi.