Bingöl Kot Taşlama Hastalığı Slikozis Bir İlçede 13 Yılda 16 Can Aldı, 110 Kişi İse Hastalık ile...

Kot taşlama hastalığı Slikozis bir ilçede 13 yılda 16 can aldı, 110 kişi ise hastalık ile boğuşuyor

BİNGÖL'ün Karlıova ilçesi ve Taşlıçay köyünde otururken İstanbul'da merdiven altı tabir edilen kaçak atölyelerde yaptıkları kot taşlama işi ile Slikozis hastalığına yakalanan işçilerden 16'sı yaşamını yitirirken, 5'i ağır olmak üzere 110 işçinin daha bu hastalığın pençesinde oldukları belirtildi. Taşlıçay köyünde şu anda 4 işçi solunum cihazını bağlı bu hastalıkla mücadele ederken, işçilerden 6 çocuk babası 37 yaşındaki Ramazan Aydar 11 yıldır bu hastalığa yakalandığını ve dört yıldır yatağa bağlı olarak yaşamını sürdürdüğünü söyledi. 2 çocuk babası 31 yaşındaki Hasan Dündar ise, kot taşlama işinde 1997 yılında çalıştığını belirterek, O yıllarda İstanbul'a gelen bütün köylülerimiz kot taşlama işine giriyordu. Çünkü, bu mesleği çabuk kavrıyorduk ve maaşı da iyiydi. Son dönemlerde bazı arkadaşlarımız atölyede rahatsızlanıp hastaneye gittiklerinde belli bir teşhis konulmuyordu. Erhan Akyürek adlı arkadaşımız birden hastalanarak öldü. O zamandan sonra biz bu mesleğin tehlikeli olduğundan şüphelenerek hepimiz işten çıkmaya başladık dedi.

Karlıova ilçe merkezi ve Taşlıçay köyünde otururken, 1994-2004 yılları arasında İstanbul'da merdiven altı tabir edilen kaçak atölyelerde kum ve hava ile kot taşlama işinde çalışan Slikozis hastalarının durumları her geçen gün daha da ağırlaşıyor. Kaçak kot taşlama atölyelerinde 800 lira maaşla o dönemde çalışan işçiler, hastalığı ilk olarak 2004 yılında Karlıova ilçe merkezinde Slikozis hastalığından Kenan Temiz'in hayatını kaybetmesiyle öğrendiler. Yaptıkları işin Slikozis hastalığına yol açtığını gören işçiler, bu yıldan itibaren çalışmayı bırakıp eve döndü ama Slikozis hastalığı anların peşine bırakmadı. Son 13 yılda Karlıova ilçe merkezi ve Taşlıçay köyünde 16 kişi bu hastalıktan yaşamını yitirirken, 80'i Taşlıçay köyünde ve 30'u Karlıova ilçe merkezinde olmak üzere toplam 110 hastanın da halen bu hastalık ile mücadele ettiği belirtildi.

ÇOCUKLARIMA BAKINCA KAHROLUYORUM, ÇÜNKÜ İYİLEŞEMEYECEĞİMİ BİLİYORUM

Taşlıçay köyünde halen 4 kişi solunum cihazına bağlı yaşamını sürdürürken, bir kişinin ise Erzurum Atatürk Araştırma hastanesinde yoğun bakımda yaşam mücadele verdiği belirtildi. Taşlıçay köyünde 4 yıldır yatalak olarak solunum cihazına bağlı olarak yaşayan 6 çocuk babası 37 yaşındaki Ramazan Aydar, 11 yıldır bu hastalığa yakalandığını ve 4 yıldır yatağa bağlı olarak yaşamını sürdürdüğünü söyledi.1994 yılında köylerinin korucu olmasından dolayı köy halkının hayvanlarının tamamını sattıklarını ve bu yüzden işsiz kalarak İstanbul'a çalışmaya gittiklerini söyledi. Burada kot taşlama işi ile tanıştıklarını ifade eden Aydar, burada 800 lira maaş aldıklarını fakat kaçak ve sigortasız olarak çalıştıklarını ifade etti. O zamanlarda kaçak işçi ve sigortalı çalışmanın ne olduğu fazla bilmediklerini ve o yüzden kot taşlama işinin sağlıksız olduğunu bilmediğini ifade eden Aydar, Köyde elektriklerin sık sık kesiliyor. Elektriklerin kesildiği zamanlarda solunum cihazımız çalışmıyor bu yüzden hastaneye gidiyoruz. Çünkü, bu makinalar bizim nefesimizdir. Çocuklarıma her baktığımda onlara destek olamayıp doğru dürüst babalık yapamıyorum. Her gün çocuklarıma baktıkça kahroluyorum, çünkü artık iyileşemeyeceğimi biliyorum dedi.

ÖLÜM SIRASI BİZE NE ZAMAN GELECEK KORKUSU YAŞIYORUZ

Taşlıçay köyünde 3 yıldır yatağa bağlı olarak hayatını sürdüren bir diğer Slikozis hastası 2 çocuk babası 31 yaşındaki Hasan Dündar ise, kot taşlama işinde 1997 yılında çalıştığını belirterek, O yıllarda İstanbul'a gelen bütün köylülerimiz kot taşlama işine giriyordu. Çünkü, bu mesleği çabuk kavrıyorduk ve maaşı da iyiydi. Son dönemlerde bazı arkadaşlarımız atölyede rahatsızlanıp hastaneye gittiklerinde belli bir teşhis konulmuyordu. Son zamanlarda köyümüzden Erhan Akyürek adlı arkadaşımız birden hastalanarak öldü. O zamandan sonra biz bu mesleğin tehlikeli olduğundan şüphelenerek hepimiz işten çıkmaya başladık. Köye döndükten sonra hepimiz birer birer hastalanarak Hastanelere gittik. İlk başlarda bu hastalığın ismini ne biz nede doktorlar biliyordu. Bir süre sonra hastalardan ölümler yaşanmaya başlayınca korkmaya başladık. Acaba bende ölecek miyim korkusu beni de endişelendirmeye başladı. Hepimiz sıra bize ne zaman gelecek korkusunu yaşıyoruz diye konuştu.