Cemil Çiçek, Yozgatlılar Şenliğine Katılmak Üzere Avusturya?Da

Başbakan Yardımcısı ve Devlet Bakanı Cemil Çiçek Viyana?da vatandaşlarla buluştu. Avrupa?da yaşayan Yozgatlılar Şenliğine katılmak üzere Avusturya?ya gelen Çiçek, sivil toplum üyeleri ile bir arada yemek yedi.

VATANDAŞ İLE SOHBET ETTİ

Yarın yapılacak olan ? Avrupa Yozgatlılar Şenliği? için Viyana gelen Çiçek ile birlikte bazı belde belediye başkanları ve milletvekilleri de Viyana?da. Yanında eşi Gülten Çiçek olduğu halde dün bir Türk lokantasında vatandaşlar ile birlikte akşam yemeği yedi. Bugün ise Diyanet İşleri Başkanlığı?na bağlı ATIB?ı (Avusturya Türk İslam Birliği?ni) ziyaret eden Çiçek, burada Kur?an kursuna gelen çocuklarla sohbet etti.

ÇİÇEK HİKAYE ANLATTI

Çiçek katılacağı yarınki şenlik öncesinde yemek yediği vatandaşlara hikaye anlattı. ?Bizim kültürümüz genellikle sözlü kültürdür. Fıkralar, deyimler, atasözleri kültürümüzün yaşatılmasına vesile olur. Bu nedenle hissiyatımı bir halk hikayesiyle ifade etmek isterim,? diyen Cemil Çiçek, şu hikayeyi anlattı:

?Biz çok şükür 1 saat 20 dakikada Ankara?dan buraya geldik. Ama eskiden seyahatler uçak ile araba ile veya tren ile yapılmıyor, ya yaya ya da binek hayvanları ile oluyordu. Hikayenin geçtiği saatler tam bu saatler olmuş. Yolcu ileride bir kasaba görmüş ve burada dinlenip yoluma devam ederim demiş. İhtiyaçlarımı da bu kasabadan gideririm. Bu düşünceyle kasaba yaklaşıyor. Hepimizin bildiği gibi kasabanın girişinde de mezarlık var. Yolcu, mezarlığın duvarına oturmuş. Bir sigara yakmış, nefesleniyor. Ama bakmış ki mezar taşında bazı ifadeler var. Ali oğlu Hasan 75 gün yaşadı. Ayşe kızı Fatma 58 gün yaşadı. Filan oğlu falan 125 gün yaşadı. Hep böyle kısa günler var. Hiç 50 sene, 60 sene 30 sene yaşayan hiç kimse yok.?

?Mezar taşlarındaki ifadeler hep böyle 1 ay 40 gün 50 gün... Bunun üzerine adam telaşa kapılıyor. Düşünüyor ki; Bu kasaba bir salgın hastalık var. İnsanlar uzun süre yaşamıyor. İyisi mi ben burada kalmayayım. Geldiği yöne tekrar son sürat gidiyor. Yolda 2-3 kişiye rastlıyor. Diyor ki; ?Sakın ha bu kasabaya gitmeyin!? ?Neden?? Diye sorunca diğerleri, ?Çünkü bu kasabada salgın hastalık var. İnsanlar uzun süre yaşamıyor.? Diyorlar ki; ? Yahu sen bunu nereden çıkardın. Biz bu kasabalıyız. Bak ben 50 yaşındayım, bu 55 yaşında öbürü 35 yaşında....? diyor.?

?İşin salını yine kasabalılar anlatıyor; ?Biz hayatımızın önemli günlerinde evden çıkmadan kapımıza bir çizgi çizeriz. Öldüğümüzde de hayatımızın en önemli günlerini bu çizgilerden sayarız ve sadece o günleri yaşamış sayıp ona göre mezar taşımıza şu kadar yaşadı yazdırırız.? ?

?Biz de bugün o önemli günlerden birini yaşıyoruz ve kapımıza bir çizgi atıyoruz.?