Denizli akülü araçlarına sırayla binerek simit satıyorlar

Akülü araçlarına sırayla binerek simit satıyorlar

Denizli'de, seyyar tezgahta simit ve poğaça satarak geçimini sağlayan bedensel engelli Gürkan ile Rahime Tan çifti, el ele verip engelleri aşıyor. Rahime Tan, Biz balık değil, balık tutmayı istedik. Hayat mücadelemizi sürdürüyoruz derken, eşi Gürkan Tan ise, İşimizdeki zorlukları el birliğiyle aşıyoruz. Evde kalmayı değil, hayatın içinde olmayı seviyoruz dedi.

Denizli'de yüzde 51 bedensel engelli Gürkan (43) ve eşi yüzde 40 yürüme engelli Rahime Tan, 2012 yılında Denizli Büyükşehir Belediyesi'nin kendilerine tahsis ettiği tekerlekli tezgahta simit ve poğaça satarak hayatlarını sürdürmeye başladı. Her gün saat 07.00'de Denizli Devlet Hastanesi önündeki seyyar tezgahlarını açan Tan çifti, fırından aldıkları taze simit ve poğaçaları itinayla tezgahlarına yerleştiriyor. Müşterilerini güler yüzle karşılayan çift, iş hayatında engelleri yardımlaşmayla aşıyor. Çiftten birisi poşeti açarken, diğeri talep doğrultusunda simit veya poğaçayı yerleştiriyor. Fiziksel engellerine rağmen çalışma hayatının içinde yer almayı tercih eden çift, 10 saatlik mesailerinin ardından yine birbirine destek olarak eve dönüyor. Yorucu bir çalışma temposu içerisinde yaşamlarını sürdüren çift, evden işe giderken, toplu taşım araçlarını kullanıyor. Bedensel engelli çift, belediye otobüsünden indikten sonra, 10 dakikalık mesafeyi, sahibi oldukları bir akülü tekerlekli sandalyeye sırayla binerek gidiyor.

'BİZ BALIK DEĞİL, BALIK TUTMAYI İSTEDİK'

İşlerini severek yaptıklarını belirten Rahime Tan, Kışın soğuk ve yağmurda, yazın ise sıcak havalarda çalışıyoruz. Biz balık değil, balık tutmayı istedik. Hayat mücadelemizi sürdürüyoruz. Eşimle birlikte işe gidip geliyoruz. Tekerlekli sandalyeye bazen eşim, bazen ben biniyorum. Eşim bindiğinde ben bastonumla birlikte tekerlekli sandalyeye tutunarak yürüyorum. Hayatta iyi ve kötü günlerimizde beraberiz dedi. Gürkan Tan ise zorluklara eşiyle birlikte göğüs gerdiğini dile getirerek, şunları söyledi

İşimizdeki zorlukları el birliğiyle aşıyoruz. Evde kalmayı değil, hayatın içinde olmayı seviyoruz. Bu şekilde gelirimizi elde ediyoruz. Hem para kazanıyoruz hem de toplumla iç içe yaşıyoruz. Rızkımızın peşinde koşmaya devam ediyoruz. Yağışlı ve soğuk havalarda işimiz zor oluyor. Ancak bu zorluklara birlikte göğüs geriyoruz. Kendi işimizi yapıp, anlımızın teriyle, onurumuzla işimizi yapıyoruz.