Hayatı Burun Farkıyla Yaşıyor

Özcan Yıldırım - Türkiye'nin sayılı kadın jokeylerinden Zülfiye Bulut Şimşek, pistlerde geçirdiği birçok kazaya rağmen, at sevgisi ve yarış tutkusundan vazgeçmiyor. 1993'deki bir yarışta atla devrilip bir süre yoğun bakımda kalan "hipodromların göçmen kızı", Eylül ayında geçirdiği son kazadan sonra 2 ay uzak kaldığı yarış dünyasına geri döndü.

Bulgaristan'da geçen çocukluk yıllarını hatırlayıp, at sevgisinin rahmetli babasından geldiğini belirterek söze başlayan Zülfiye Bulut Şimşek, ilk kez 6 yaşındayken babasının kendisini ata bindirdiğini ve o günden sonra başlayan at sevgisinin zamanla bir tutkuya dönüştüğünü söyledi.

Çocukluğunda hemcinslerinin oyuncak bebeklerle oynarken, kendisinin ahırda atların yelelerini fırçalamayı tercih ettiğini gülerek anlatan Şimşek, babasının kendisindeki at sevgisini fark ederek 12 yaşındayken "Darling" isimli bir İngiliz atı hediye ettiğini dile getirdi.

1989 yılında evlerinden, köylerinden ve yurtlarından ayrılmalarına neden olan Bulgaristan'daki zorunlu göçü hüzünle ifade eden Şimşek, göç sırasında atının orada bırakmak zorunda kaldığını, bunun da kendisi ve ailesine ölüm kadar acı geldiğini aktardı.

-"Kadın jokey olur mu-" Olur-

Zorunlu göçü, "Bizim için bir bitiş yeni bir başlangıç oldu" diye yorumlayan Şimşek, Bursa'ya yerleşmelerinin ardından at sevgisinin devam ettiğini, Bulgaristan'da hobi olarak yaptığı jokeyliği de profesyonel olarak yapmaya başladığını söyledi.

Jokeylik sınavı için 1993 yılında başvurduğunda herkesin çok şaşırdığını ve

"Bu erkek mesleği. Kadından jokey mi olur-" tepkileriyle sıkça karşılaştığını ifade eden Zülfiye Bulut Şimşek, bundan sonra gelişen hayatında gelişen olayları şöyle anlattı:

"Büyük bir başarıyla sınavı kazandım. Profesyonel olarak yarış hayatım başladı ama hiç kutlayan, tebrik eden olmuyordu. Bu nedenle birçok kez karamsarlığa bile kapıldım. Pes etmeyi düşündüm fakat her seferinde at sevgisi ağır bastı. Zaman geçtikçe seyisinden jokeyine, seyircisinden at sahibine herkes bana alışmaya başladı. Hatta onların için ben 'hipodromların göçmen kızı' olmuştum bile. Bu yakıştırma camianın beni kabul ettiğini gösteriyordu. Bu motivasyon sayesinde daha bir tutkuyla başladım erkeklerle karşı yarışmaya."

-Yakınları "bırak" dedi o bırakmadı-

Profesyonel jokeylikte 20 yılı geride bıraktığını, bu süre boyunca kendince elde ettiği birçok başarıya karşın yaşadığı en büyük olumsuzlukların pistlerde geçirdiği kazalar olduğunu dile getiren "hipodromların göçmen kızı", en ciddi kazasını 1993'deki bir yarışta atla birlikte devrilip geçirdiğini, bu nedenle de bir süre yoğun bakım ünitesinde tedavi gördüğünü söyledi.

Sonraki dönemlerde de çok sayıda iş kazası geçirdiğini, son olarak Eylül ayında idman jokeyliğini yaptığı atın huysuzlanması üzerine düşerek yaralandığını anlatan Zülfiye Bulut Şimşek, "Gözlerimi hastanede açtım. Başımda kocam ve kızım vardı. Bir kez daha hayatı burun farkıyla kazandım. Hastanede bir haftaya yakın kaldıktan sonra tedavim evde devam etti. Bazı yakınlarım artık yarışları bırakmam gerektiğini söylese de 2 aylık tedavimin ardından tekrar hipodromda yerimi aldım. Çünkü benim bir misyonum var. Kadınlar madem hayatın her alanında var, hipodromlarda da olmalı. Sağlığım elverdiği sürece at binmeye devam edeceğim. Bunu yaparken de tek istediğim sadece at sahiplerinden erkek jokeylere karşı pozitif ayrımcılık" diye konuştu.

-Şans verilsin başarılı yakalanır-

"Hipodromların göçmen kızı" Zülfiye Bulut Şimşek, hiçbir zaman erkek meslektaşları kadar bu işten para kazanamadığını, parasızlıktan dolayı yarışlara katıldığı formayı bile kendisinin diktiğini ifade ederek, son olarak şunları söyledi:

"Şans verildikçe aşılmayacak hiçbir engel yok. Kendime güveniyorum. Şans verildikçe ve kadınlar kupaları kaldırdıkça kadın jokeylerin sayısı da artar. İnşallah bundan sonra daha fazla şans bulurum. Ne kadar çok at binersek kadın jokeyler olarak o kadar başarılı olabiliriz."

Yayıncı: Hamdi Ateş - BURSA