Gelecek Nesiller İçin Sürdürülebilir Büyüme ve Kamu Yatırımlarının Önemi

Hükümetlerin görevi kaynak yaratmaktır, ancak bunu yaparken gelecek nesillerin haklarını bugünden kullanmak kötü bir miras bırakır. Örneğin, Osmanlı'dan yeni Türkiye'ye yatırım kalmamış, ancak dış borçlar yoksul Türkiye tarafından ödenmiştir. Gelecek nesilleri korumak için sürdürülebilir büyüme esastır; aşırı borçlanma, geri ödemelerin GSYH'ya oranı büyüme oranını aşarsa yoksullaşmaya yol açar.

Sürdürülebilir büyüme için fiziki ve beşeri sermaye birikimi gereklidir. Bu, tasarruf oranını artırmak ve bu tasarrufları altyapı, makine, fabrika ve teknoloji yatırımlarına yönlendirmekle sağlanır. Beşeri sermaye için eğitimde fırsat eşitliği, planlama ve ideolojiden uzak kurumsal yapılar önemlidir; ideolojik yaklaşımlar beşeri sermaye oluşumunu engeller.

Sermaye piyasaları birikimi hızlandırır, ancak spekülasyondan uzak olmalıdır. Türkiye'de devletçilik politikasıyla cebri tasarruflar yaratılarak 1933-1938 döneminde sanayi planları uygulanmış, ancak sonradan bu yatırımlar özelleştirilmiş ve birçoğu kapatılarak spekülatif amaçlarla kullanılmış, bu da refahı olumsuz etkilemiştir.

Gelecek kuşakların imkanlarını korumak için kamu kaynaklarının etkin kullanılması gereklidir. Devlet yatırım yaparken borçlanması yanlış değildir, çünkü yatırım geleceğe kaynak yaratır ve borçlanmadan daha fazla değer üretebilir. Ancak lüks harcamalar veya popülist dağıtımlar için borçlanmak potansiyel büyümeyi düşürür ve borç yükünü gelecek nesillere bırakır.

Türkiye'de kamu yatırımları genellikle kamu-özel işbirliği yoluyla yapılmaktadır. Doğrudan kamu imkanları ve devlet borçlanmasıyla yapılsaydı maliyetler daha düşük olurdu, çünkü devlet daha düşük faizle borçlanabilir ve müteahhit kârları ödenmezdi. Kamu-özel işbirliği, yüksek maliyetler ve bütçelerin ipotek altına alınması gibi sorunlara yol açmaktadır.

Hukuk güvenliği, kurum kalitesi, mülkiyet hakları ve öngörülebilir kurallar zayıflarsa, yatırımcılar uzun vadeli risk almak istemez, bu da yerli ve yabancı sermayenin kaçışına ve potansiyel büyümenin düşmesine neden olur. Günübirlik politikalar, gelecek kuşakların imkanlarını bugünden kullanmaya zorlar, bu da hükümetlerin en ciddi yanlışlarından biridir.